Danıştay 10. Daire E.2016/11552 K.2021/2918

Dava konusu istem: Davacının kiracısı olduğu Eskişehir İli, Tepebaşı İlçesi, ... Mahallesi, … Sokak, No:… adresinde bulunan taşınmazda, para karşılığında gizli fuhuş yapıldığından bahisle evin Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğünün 95, 96 ve 104. maddeleri uyarınca 90 (doksan) gün süre ile kapatılmasına ilişkin Eskişehir Valiliği Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonunun … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ...İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla; taşınmazın önceki kiracı tarafından fuhuş amacıyla kullanıldığının tespit edilmesi nedeniyle anılan Tüzük hükümleri uyarınca kapatılmasına ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmamakla birlikte, fuhuş yaptığı tespit edilen kiracının taşınmazdan ayrıldığı, önceki kiracının taşınmazı tahliye etmesi üzerine, mülk sahibinden taşınmazın davacı tarafından kiralandığı, olay sonrası taşınmazın gizli fuhuş yeri olarak kullanılmadığının açık olduğu,

üçüncü kişinin kusuru nedeniyle davacının mülkiyet hakkının kullanılmasını engelleyici sonuç doğurmayacak şekilde kapatma kararının kaldırılmasının zorunlu olduğu gerekçeleriyle dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığından iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, taşınmazda fuhuş yapıldığının sabit olduğu, malikin veya daha sonra kiralayan kişinin bilgi ve katkısının aranmadığı, amacın kamu sağlığının korunması olduğu, işlemin mevzuata uygun tesis edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.