Danıştay 10. Daire E.2016/11587 K.2021/2970

Dava konusu istem: Davacı tarafından, İzmir ili, Bayraklı ilçesi, … Mah. … Cad. No:… adresinde faaliyet gösteren davacıya ait masaj salonunun 30 gün süre ile kapatılmasına ilişkin Bayraklı İlçe Zührevi Hastalıklar ve Fuhuşla Mücadele Komisyonunun … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; İzmir ili, Bayraklı ilçesi, … Mah. … Cad. No:… adresinde faaliyet gösteren masaj salonunun amacı dışında fuhuş amaçlı kullanıldığının tutanağa bağlanarak imza altına alınan şahıs ifadeleri ile sabit olduğu, davalı idarece Genel Kadınlar ve Genelevlerin Tabi Olacakları Hükümler ve Fuhuş Yüzünden Bulaşan Zührevi Hastalıklarla Mücadele Tüzüğü hükümleri uyarınca dava konusu işyerinin 30 gün süreyle kapatılması yönünde tesis edilen işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, iş yerinde sadece masaj hizmeti verildiği başkaca bir faaliyetin olmadığı, zaman zaman müşterilerden fuhuş talebiyle gelenler olsa da bunların iş yerinden uzaklaştırıldığı, iş yerinde fuhuş yaptığını ifade eden erkek şahıs …'nin ceza yargılamasında ifadesinden döndüğü, bu durumda kapatma kararının herhangi bir dayanağının kalmadığı, kaldı ki tek kişinin ifadesi ile işlem tesis etmenin de hukuka aykırı olduğu iddialarıyla temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.