Danıştay 10. Daire E.2016/14657 K.2020/5643

Dava konusu istem: Ürdün vatandaşı olan davacı tarafından, … ve … oğlu, Amasya, … doğumlu dedesi …'un Osmanlı vatandaşı ve Türk olması sebebiyle soybağına dayalı olarak 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu'nun 7. maddesi uyarınca Türk vatandaşlığına alınma istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin İçişleri Bakanlığı Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 5901 sayılı Türk Vatandaşlığı Kanunu ve bu Kanun'un uygulama Yönetmeliğinin ilgili hükümleri uyarınca Türk vatandaşlığının, Türkiye içinde veya dışında Türk vatandaşı ana veya babadan evlilik birliği içinde doğma koşuluyla sağlandığı açık olup, dedesinden dolayı Türk vatandaşlığına alınma istemiyle davalı idareye başvuruda bulunan davacının anne veya babasının Türk vatandaşlığının bulunmadığı dikkate alındığında; anılan Kanun kapsamında davacının başvurusunun reddine ilişkin olarak tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı vekili tarafından, müvekkilinin Türk soylu olduğu, Türkiye'de mülk edindiği, üniversiteyi Türkiye'de bitirdiği, Türkçeyi iyi derecede konuştuğu, Türk vatandaşı olmak için gerekli şartları taşıdığı belirtilerek dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz dilekçesinde ileri sürülen hususların hukuken geçerlilik arz etmediği belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.