Danıştay 10. Daire E.2016/15321 K.2020/5656

Dava konusu istem: İngiliz vatandaşı olup ülkeye girişi istizan şartına bağlanan davacının yapmış olduğu vize başvurusunun reddine ilişkin Göç İdaresi Genel Müdürlüğü işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla. Kenya asıllı İngiliz vatandaşı olan davacının parada sahtecilik suçundan yargılandığı davada.

Ağır Ceza Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile 1 yıl 8 ay hapis ve 1.500,00-TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, CMK 231/5. maddesi gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ve 5 yıl süre ile denetime tabi tutulmasına karar verildiği hususu ile 6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun 15. maddesinde belirtilen kamu düzeni veya kamu güvenliği açısından sakıncalı görülenlerin vize başvurularının reddedileceğine ilişkin düzenleme birlikte değerlendirildiğinde; davacının vize başvurusunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının nihai bir karar olmayıp askıda bir karar olduğu ve 5 yıllık denetim süresi sona erdiğinden kendisine herhangi bir ceza verilmediği, ayrıca hiçbir somut açıklama içermeyen soyut ve genel ifadeler ile tesis edilen davaya konu işlemin sebep yönü ile hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, hakkında daha önce giriş yasağı bulunan davacının parada sahtecilik suçundan yargılandığı ve ülkeye giriş için istizana tabi vize uygulanan yabancılar kapsamında olduğu dikkate alındığında, davacının Türkiye'ye giriş talebinin reddinde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Uyuşmazlıkta, davacı hakkında alınan ön izin kararının (İstizan-N) yabancıların Türkiye'ye girişlerini yasaklayan bir giriş yasağı olmayıp İçişleri Bakanlığı bilgisi dahilinde yabancıların Türkiye'ye girişlerine izin verilmesi anlamına gelen bir idari işlem olduğu, kamu düzeni veya kamu güvenliği sebebiyle bazı yabancıların ülkeye kabulünün ön izin şartına bağlanabileceği ve belirtilen koşullar çerçevesinde Türkiye'ye girişlerin ön izin şartına bağlanması konusunda idarenin takdir yetkisi bulunduğu açıktır.

Bu haliyle temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.