Danıştay 10. Daire E.2016/1547 K.2021/2432

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 02/06/2013 tarihinde gezi parkı eylemleri sırasında, Ümraniye ... Mahallesindeki yürüyüş esnasında meydana gelen trafik kazası neticesinde yaralanmasının idarenin yeterli tedbirleri almamasından kaynaklandığı ve idarenin hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek 5.000,00 TL maddi, 95.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 100.000,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu olayda, gösterici olarak yer alan davacının, izinsiz yapılan yürüyüş esnasında yaya geçişi yasak olan, bariyerle korunaklı otoyola çıktığı ve hız sınırının 120 km olduğu otobanda araçları durdurmaya çalıştığı, yaralanmasına sebep olan kazanın bu esnada meydana geldiği, idareye bir kusur izafe edilemeyeceği dosya içeriğindeki bilgi ve belgelerin incelenmesinden oluştuğu iddia olunan zarar ile davalı idarenin eylemi ya da eylemsizliği arasında uygun illiyet bağı bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Gezi Parkı eylemlerinin meşru bir protesto olduğu ve eylemlere katılmanın suç olmadığının birçok Mahkeme tarafından verilen kararla sabit olduğu, Gezi Parkı olaylarına ilişkin protesto yürüyüşlerinin 30/05/2013 tarihinde başladığı, olay tarihi olan 02/06/2013'te de yürüyüş yapılacağının tüm kamuoyuna duyurulduğu halde kolluk kuvvetlerince gerekli tedbir ve güvenlik önlemlerinin alınmayarak hizmet kusuru işlendiği, Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir..

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca davacının duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.