Danıştay 10. Daire E.2016/2190 K.2021/1872

2- … Kaymakamlığı / …

İSTEMİN_KONUSU : …. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, … Sulh Ceza Mahkemesi'nin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararı ile 5584 sayılı Posta Kanunu'nun 61/3. maddesi uyarınca müsadere edilen davacı şirkete ait … plakalı aracın geri verilmesi istemiyle Alanya Kaymakamlığına yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla.

Mahkemelerince daha önce verilmiş kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 10/06/2015 tarih ve E:2011/386, K:2015/2875 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyulmak suretiyle, mahkemece verilmiş bir müsadere kararının bulunduğu, müsadere kararının verildiği dosyanın görevsizlik kararı ile Alanya Kaymakamlığı'na gönderildiği, anılan Kaymakamlığın yetkisinin idarî para cezası ile sınırlı olup müsadereyi içermediği, müsadere kararının dayanağı olan ve müsaderenin mahkeme kararıyla yapılabileceğini öngören 5584 sayılı Kanunun 61. maddesinin 3. fıkrasının görevsizlik kararının verildiği 24/02/2006 tarihi itibarıyla mevcudiyetini koruduğu,

adli para cezasının idari para cezasına dönüştürülmesi nedeniyle kanun gereği olarak verilen görevsizlik kararı sonucunda idarî para cezasına ilişkin olarak karar verme yetkisi Alanya Kaymakamlığına geçmekle birlikte, müsaderenin mahkeme kararıyla yapılacağına ilişkin kanun hükmü (5584 sayılı Kanun 61/3 m.) karşısında, idarenin bir müsadere kararı veremeyeceği gibi daha önce mahkemece verilmiş olan bir müsadere kararını kaldırmasının mümkün bulunmadığı, davacının.

Asliye Ceza Mahkemesine yaptığı 29/04/2008 tarihli başvurunun Kabahatler Kanunu'nun 18. maddesi uyarınca mülkiyetin kamuya geçirilmesi ve iadesi konusunda karar verme yetkisinin idarede olduğu, mahkemelerinin bu konuda karar verme yetkisinin bulunmadığı gerekçesiyle reddedildiği, Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 256. maddesinin adliye mahkemesine dosyadan el çektikten sonra dahi müsadere konusunda karar verme yetkisini tanımakta olduğu,

daha önce mahkeme kararıyla müsaderesine karar verilen araçla ilgili olarak adli yargı kararı olmaksızın idarece tesis edilen dava konusu işlemin, idari davaya konu olabilecek kesin ve yürütülebilir nitelikte olmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, adli yargı yerince idari makamlarca bir karar verilmesi gerektiği, mahkeme kararı ile müsadere edilen aracın görevsizlik kararı ile devlet elinde tutulmasının usulsüz olduğu, tesis edilen işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle Mahkeme kararının temyizen incelenerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı Posta ve Telgraf Teşkilatı Anonim Şirketi tarafından mahkemece verilmiş bir müsadere kararının idare tarafından kaldırılamayacağı belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuş, Alanya Kaymakamlığı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanununun 50/4. maddesine istinaden temyiz isteminin reddi gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemeleri tarafından verilen kararların temyiz yolu ile incelenip bozulabilmeleri 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür.

Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 10/06/2015 tarih ve E:2011/386, K:2015/2875 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.