Danıştay 10. Daire E.2016/2466 K.2021/3201

Dava konusu istem: Davacı Belediye tarafından, 4706 sayılı Kanunun 5. maddesinin 5. fıkrası uyarınca 2006-2012 yılları arasında Hazineye ait taşınmazların satış bedelleri üzerinden %10'luk fon payının davacı belediyenin fon hesabına aktarılması istemli başvurusunun reddine ilişkin İstanbul Defterdarlığı Avrupa Yakası Milli Emlak Dairesi Başkanlığının … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; 775 sayılı Gecekondu Kanunu'nun Ek 2. maddesinde büyükşehirlerde 775 sayılı Kanunun tatbikatının ilçe belediyelerince yapılacağının düzenlenmiş olması ve 4706 sayılı Hazineye Ait Taşınmaz Malların Değerlendirilmesi ve Katma Değer Vergisi Kanununda Değişiklik Yapılması Hakkında Kanun'un 5. maddesinin 5. fıkrasında açık bir şekilde %10'luk payın ilgili belediyenin fon hesabına aktarılacağının belirtilmiş olması karşısında, davacı Belediyenin %10'luk fon payının kendi fon hesabına aktarılması isteminin reddine ilişkin işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından dava konusu talebin İstanbul Büyükşehir Belediye Başkanlığı'na iletildiği, cevap olarak Hazine taşınmazlarının satış bedellerinin tahsil edilen kısmından büyükşehir paylarının İstanbul Büyükşehir Belediyesinin belirtilen hesabına yatırılması gerektiği belirtildiğinden talebin karşılanamadığı iddialarıyla temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.