Danıştay 10. Daire E.2016/2803 K.2021/1352

Dava konusu istem: Türkmenistan uyruklu olan davacı tarafından tarafına 23/10/2014-22/10/2015 tarihleri arasında geçerli olacak şekilde verilen çalışma izninin iptal edilmesine ilişkin davalı idare işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:. K:… sayılı kararıyla.

6458 sayılı Yabancılar ve Uluslararası Koruma Kanunu'nun 89. maddesinde, uluslararası koruma başvuru sahibi veya şartlı mültecilerin, uluslararası koruma başvurusu tarihinden (6) ay sonra çalışma izni başvurusunda bulunabilecekleri hüküm altına alınmasına rağmen, 06/05/2014 tarihinde uluslararası koruma başvurusunda bulunan davacının … isimli kişinin konutunda ev hizmetlerinde çalışmasına izin verilmesi istemiyle 14/10/2014 tarihinde Balıkesir Valilği'ne başvuruda bulunduğu ve bu başvuru sonucu tarafına çalışma izni verildiği dikkate alındığında;

bahsi geçen Kanun hükmündeki açık düzenlemeye aykırı olarak uluslararası koruma başvurusu tarihinden itibaren (6) aylık süre geçmeden yapmış olduğu çalışma izni başvurusu sonucu tarafına çalışma izni verilen davacının, söz konusu çalışma izninin iptaline ilişkin dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle dava reddedilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı vekili tarafından, yabancı uyruklu olan ve Kanun'ların emredici hükümlerinden haberdar olmayan müvekkilinin talebinin davalı idarece kabul edilerek çalışma izni verildiği, sonrasında davalı idarenin kendi kusurundan kaynaklı olarak çalışma iznini iptal etmesinin müvekkilinin kazanılmış hakkına aykırı olduğu, ayrıca davalı idarenin hiçbir gerekçe göstermeden çalışma iznini iptal etmesinin idari işlemlerin geriye yürümezliği ilkesine de aykırı olduğu belirtilerek Mahkeme kararının temyizen incelenerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, çalışma izninin 6458 sayılı Kanun'un 89. maddesindeki (6) aylık süre göz ardı edilerek sehven verildiğinin anlaşılması üzerine dava konusu işlemin tesis edildiği ve davacının anılan Kanun hükmünden haberdar olmamasının mazeret kabul edilemeyeceği belirtilerek temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.