Danıştay 10. Daire E.2016/289 K.2021/2473

Dava konusu istem: Davacı tarafından, nüfus kayıtlarında 23/04/1949 olarak gözüken doğum tarihinin 23/11/1951 olarak tespit edilmesine ilişkin ... Asliye Hukuk Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararına istinaden doğum tarihinin düzeltilmesi istemiyle yaptığı 28/09/2015 tarihli başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı Zonguldak Valiliği İl Nüfus ve Vatandaşlık Müdürlüğü işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E: …, K: … sayılı kararıyla; mevzuat hükümlerine göre kesinleşmiş mahkeme kararıyla nüfus kayıtlarının düzeltilebileceği, olayda nüfus kayıtlarında 23/04/1949 doğumlu olarak gözüken davacının doğum tarihinin kesinleşmiş mahkeme kararıyla 23/11/1951 olarak tespit edildiği,

anılan davada davalı idarenin de hasım mevkiinde olduğu görüldüğünden, bu tespitten sonra davalı idare tarafından mahkeme kararı uyarınca herhangi bir yoruma tabi tutulmaksızın veya başkaca bir işleme gerek olmaksızın davacının doğum tarihinin nüfus kayıtlarında düzeltilmesi gerektiği, mahkeme kararına uymak zorunda olan idare tarafından mahkeme kararı gerekçesi doğrultusunda davacının doğum tarihine ilişkin nüfus kayıtları düzeltilmesi gerekirken, aksi yöndeki dava konusu işlemde mevzuata ve hukuka uygunluk bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından; davacının doğum tarihinin tespitine ilişkin Asliye Hukuk Mahkemesi kararında davacının tescil talebinin reddine karar verildiği, davacının abisinin kaydını kullandığı iddiası ile ilgili olarak Kastamonu ilinde kolluk marifetiyle araştırma yapıldığı, 26/11/2015 tarihli yazı ile Nüfus ve Vatandaşlık İşleri Genel Müdürlüğü'ne sorulan görüşe ilişkin cevap geldiğinde ibraz edileceği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.