KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2016/538 E., 2020/4283 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 27 Ekim 2020
- Esas No
- 2016/538
- Karar No
- 2020/4283
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Valiliği
- İstemin_konusu
- ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
287 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacının silahlı özel güvenlik görevlisi olarak çalışmasının uygun görülmemesine ilişkin … Valiliği Özel Güvenlik Komisyonunun … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmektedir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince; davacı hakkında yapılan güvenlik soruşturması sonucunda, kullanmak için uyuşturucu bulundurmak fiili sübuta erdiğinden bir yıl süreli tedavi ve denetimli serbestlik uygulanmasına karar verildiği ve bu kararın kesinleştiği tespit edildiğinden, silahla ifa edilecek bir görev için olumlu bir güvenlik soruşturmasına bağlı olarak verilen çalışma izninin, davacıya verilmemesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, hakkında bir mahkumiyet kararı bulunmadığı, işlemin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usûl ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.
Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2016/538, K. 2020/4283, 27 Ekim 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama