Danıştay 10. Daire E.2016/9769 K.2020/3620

Dava konusu istem : ... ili ... ilçesi, ... Mahallesi, ... Caddesi, No:... adresinde içkili piknik faaliyet konulu davacıya ait işyerine ait ruhsatın iptal edilmesine ilişkin ... Belediye Başkanlığı'nın … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:.... K:... sayılı kararıyla, umuma açık istirahat ve eğlence yeri niteliğinde olan dava konusu işyeri hakkında İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatlarına İlişkin Yönetmelik'in 32.maddesi uyarınca mülki idari amirinin görüşü olmadan ruhsat verildiği, ayrıca onaylanan ...

Özel Çevre Koruma Bölgesine ait 1/25000 Ölçekli çevre düzeni plan hükümlerine göre; göl kıyılarında, bu planda yer almayan ve projesi Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığı tarafından onaylanmayan ve doğal kıyı çizgisine müdahale edecek dolgu, rıhtım, mendirek, barınak, yüzer bile olsa iskele, bağlama yeri olamayacağı, göl yüzeylerinde yüzer hizmet araçlarının kullanılabilmesi için Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığının görüşünün alınmasının zorunlu olduğu,

davacının ise gerek İşyeri Açma ve Çalışma Ruhsatı kapsamında kaymakamlıktan gerekse Özel Çevre Koruma Kurumu Başkanlığından görüş ve izin almadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, Özel Çevre Koruma Kurumunca bağlama iskelesi olarak kullanılmasında sakınca bulunmadığının bildirildiği ileri sürülerek İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı İdare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Hüküm veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlenip, dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.