Danıştay 10. Daire E.2017/1536 K.2022/2595

1- … 2- … 3- … 4- …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Genel Müdürlüğü / … VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : Çanakkale İli, Bayramiç İlçesi,.

Köyü'nde bulunan mülkiyeti davacı adına kayıtlı … parsel sayılı taşınmazın Ezine-Bayramiç arası yol yapım çalışmaları sırasında, üzerindeki ağaçların kesildiği, tel çitlerin söküldüğü, yol geçiş bükünün kırılıp açık bırakılması ile kalan diğer ağaçlara yoldan geçen hayvanların zarar vermesine neden olunduğu, telefon direklerinin kırıldığı, verimli arazilerin ortadan kaldırılmak suretiyle zarara sebebiyet verildiği, büzler ve giriş yolunun yok edildiği, iki kamyon stablize çakıl malzeme döküldüğü,

ayrıca taşınmaz üzerine yapılması planlanan kır lokantasının yapılamadığı iddialarıyla anılan zararlara karşılık olmak üzere toplam 12.204,63 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda,.

İdare Mahkemesince Danıştay Onuncu Dairesi'nin 23/10/2014 tarih ve E:2012/704, K:2014/6106 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle davanın görev yönünden reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından, kamulaştırmasız el atma eyleminin idari nitelikte olduğu, zararın davalı idarenin yetki ve görev alanında bulunan bir hizmetin yürütülmesine bağlı olarak ortaya çıktığı, idarenin eylemlerinden doğan zararların tazmini için de idari yargı yerlerinde tam yargı davası açılması gerektiği iddialarıyla temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.