Danıştay 10. Daire E.2017/1651 K.2021/5753

İstemin_konusu

Türk vatandaşı ile 23/09/2009 tarihinde evlenen Özbekistan uyruklu davacının, evliliğinin formalite evlilik olduğundan bahisle, 26/12/2010 tarihine kadar geçerli olan ikametgah tezkeresinin 26/08/2010 tarihinde iptal edilmesine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, Dairemizin 18/02/2015 tarih ve E:2011/8033, K:2015/583 sayılı bozma kararına uyularak, .... İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali yolunda verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, Türk vatandaşı ile evliliğine ilişkin yapılan tahkikat sonucunda davacının, ülkemizde kaldığı süre içerisinde evli olduğu kişiyle değil, başka bir şahıs ile birlikte yaşadığının tespit edildiği, ayrıca evliliğin anlaşmalı evlilik olduğu, dolayısıyla davacının evliliği aile birliği kurmaktan ziyade ikamet izni alabilmek amacıyla yaptığı anlaşıldığından, tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı belirtilerek, temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ

...DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Aynı Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, Danıştay'ın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesinin bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılacağı hükmü yer almaktadır. Temyizen incelenen kararda, İdare Mahkemesince bozma kararında belirtilen esaslara uyulduğu anlaşılmış olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.