KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2017/1941 E., 2022/534 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 9 Şubat 2022
- Esas No
- 2017/1941
- Karar No
- 2022/534
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Vekilleri
- Av. …, Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- … Genel Müdürlüğü / …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
341 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Davacının ikamet ettiği Zonguldak ili, Çaycuma ilçesi, … köyü, … Mahallesi girişinde bulunan ve davalı idarece kapatılan hemzemin geçidin açılması istemiyle yapılan başvurun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, Zonguldak İdare Mahkemesince Danıştay Onuncu Dairesinin 19/11/2015 tarih ve E:2012/4299, K:2015/5101 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, davanın hemzemin geçidin kapatılmasına yönelik işlemin iptaline ilişkin olduğu, yeni bir hemzemin geçit açılması talebi bulunmadığı, bilirkişinin hatalı değerlendirme yaptığı, davaya konu hemzemin geçidin açık bulunan hemzemin geçitten daha eski tarihli olduğu, köye ulaşmak için kullanılan yolun davalı idarenin taşınmazı olduğu ve köye ulaşmak için alternatif yolun bulunmadığı, davalı idarenin mevcutta kullanılan yolu istediği zaman kapatabileceği ve köye ulaşımın imkansız hale geleceği, bahse konu hemzemin geçidin bulunduğu taşınmazda istasyon projesi hazırlandığı, bu durumda yolun kapanacağı ve ulaşımın sağlanamayacağı iddialarıyla temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2017/1941, K. 2022/534, 9 Şubat 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama