Danıştay 10. Daire E.2017/2863 K.2022/1537

İstemin_konusu

Sonradan Türkiye Cumhuriyeti Vatandaşlığı kazanan davacı tarafından, tabi tutulduğu bedelli askerlik hizmeti kapsamından çıkartılarak göçmenlik kapsamında askerlikten muaf tutulması ve asker yükümlüsü olmadığı halde haksız yere kendisinden tahsil edilen 30.000,00 TL tutarındaki bedelin her bir taksitinin ödeme tarihi itibarıyla işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin davalı idarenin … tarih ve ...

Ve ... sayılı işleminin iptali ile davacının tabi tutulduğu bedelli askerlik hizmeti kapsamından çıkartılarak göçmenlik kapsamında askerlikten muaf tutulması ve asker yükümlüsü olmadığı halde haksız yere kendisinden tahsil edilen 30.000,00 TL tutarındaki bedelin her bir taksitinin ödeme tarihi itibarıyla işleyecek yasal faizi ile birlikte iadesi istemiyle açılan dava sonucunda, davanın süre aşımı nedeniyle reddi yolunda verilen (...

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının) mülga Askeri Yüksek İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, davanın süresinde açıldığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 1. maddesi hükmü gereğince, Askeri Yüksek İdare Mahkemesi'nin kapatılmasıyla Danıştay'a ve idare mahkemelerine gönderilen dosyalara ilişkin uyuşmazlıkların çözümünün, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'na tabi olması nedeniyle işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.