Danıştay 10. Daire E.2017/3473 K.2020/4297

Dava konusu istem: Davacının silahlı özel güvenlik görevlisi çalışma izni ve kimlik kartı iptal edilerek, adına silahsız özel güvenlik görevlisi çalışma izni ve kimlik kartı düzenlenmesine ilişkin … Valiliği İl Emniyet Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesince; davacı hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın, kesinleşmiş bir mahkumiyet kararı olarak değerlendirilemeyeceği açık olup bu kararın davacı hakkında hukuki bir sonuç doğurması;

ancak denetim süresi içerisinde kasten yeni bir suç işlenmesi hâlinde mümkün olduğundan ve mahkemenin belirlediği 5 yıllık denetim süresince, yargılanan şahsın sanık sıfatının devam ettiğinin kabulü gerekeceğinden, davacının durumunun Ateşli Silahlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Yönetmelik'in 16. maddesinin 4. fıkrası kapsamında değerlendirilerek ruhsat yenileme işlemlerinin yargı kararı kesinleşinceye kadar durdurulması ve yargılama sonuna kadar silahın emanete alınması gerektiği, bu durumda, davacı tarafından,

yenileme eğitimi görerek silahlı özel güvenlik görevlisi çalışma izni ve silahlı özel güvenlik kimlik kartı verilmesine yönelik yapılan başvurunun reddine ilişkin dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, hukuken varlık kazanmayan hüküm esas alınmak suretiyle tesis edilen işlemin hukuka aykırı olduğu, İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usûl ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usûl ve hukuka uygun olup dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.