Danıştay 10. Daire E.2017/403 K.2022/2455

2- … 3- … 4- … 5- … 6- … 7- … 8- … 9- … VEKİLLERİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALILAR): 1- … Bakanlığı VEKİLİ : Av. … 2- … Valiliği / …

İSTEMİN KONUSU

… İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacılar tarafından, yakınları …'ın, 18/05/2006 tarihinde, Tunceli ili, Pülümür ilçesi, … Köyü, … yakınlarında pusu faaliyeti icra eden güvenlik güçleri tarafından terörist zannedilerek öldürüldüğünden bahisle uğradıklarını öne sürdükleri zararlara karşılık eş … için 35.000,00 TL manevi, 20.000,00 TL maddi, çocuklar …, …, …, … ve … için ayrı ayrı 25.000,00 TL manevi, anne … için 10.000,00 TL manevi ve kardeşler … ve … için ayrı ayrı 5.000,00 TL manevi olmak üzere toplam 20.000,00 TL maddi ve 180.000,00 TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; maddi tazminat isteminin reddine, manevi tazminat isteminin kısmen kabulüne, kısmen reddine ilişkin kararın Danıştay Onuncu Dairesinin 24/02/2016 tarih ve E:2013/1240, K:2016/990 sayılı kararı ile maddi tazminatın reddi ile manevi tazminatın kısmen reddine ilişkin kısımlarının onanması, manevi tazminatın kısmen kabulüne ilişkin kısmının bozulması üzerine bozma kararına uyulmak suretiyle manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacılar tarafından, müteveffanın, öldürülmesinde kusurunun bulunmadığı, kusursuz sorumluluk ilkesi gereğince devletin tazminat sorumluluğu olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı … Bakanlığı tarafından, usul ve hukuka uygun olan Mahkeme kararının onanması ve davacıların temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmakta olup, davalı …Valiliği tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: …

DÜŞÜNCESİ

Davacıların temyiz istemlerinin reddi ile Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 17. maddesinin 2. fıkrası uyarınca davacıların duruşma istemi yerinde görülmeyerek işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştay'ın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Bu durumda, mahkeme kararlarının Danıştay tarafından bozulması halinde, mahkemelerce bozmaya ilişkin kararlar üzerine yeniden verilen kararlara karşı yapılan temyiz başvuruları, bozma kararındaki esaslara uyulup uyulmadığı yönünden incelenebilecektir.

Temyiz istemine konu yapılan kararın Dairemizin 24/02/2016 tarih ve E:2013/1240, K:2016/990 sayılı kararındaki esaslar doğrultusunda verildiği anlaşıldığından, temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.