Danıştay 10. Daire E.2018/124 K.2022/213

2- ... VEKİLİ : Av. ...

İSTEMİN_KONUSU : ... Ticaret Sicilinin ... numarasında kayıtlı ... Mobilya Tur. İnş. Tic. Ltd. Şti.'nin yarı yarıya hisseli ortakları olan Danimarka uyruklu davacılar tarafından, çalışma izin sürelerinin uzatılması için yapılan başvurunun reddine ilişkin ... Bakanlığı ... Müdürlüğünün .... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince Danıştay Onuncu Dairesinin 18/02/2015 tarih ve E:2011/7390, K:2015/585 sayılı bozma kararına uyularak dava konusu işlemin iptali yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından; davacıların ortağı olduğu şirketin ulusal ekonomi açısından önemli bir katma değer sağlamadığı anlaşıldığından çalışma izni başvurusunun reddedildiği belirtilerek dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacılar tarafından; şirketlerinin sürekli olarak kar ettiği ve vergilerinin de düzenli olarak ödendiği belirtilerek dava konusu işlemde hukuka uygunluk bulunmadığı, bu sebeple temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

(X)-KARŞI OY

Dava, Alanya Ticaret Sicilinin ... numarasında kayıtlı ... Mobilya Tur. İnş. Tic. Ltd. Şti.'nin yarı yarıya hisseli ortakları olan Danimarka uyruklu davacılar tarafından, çalışma izin sürelerinin uzatılması için yapılan başvurunun reddine ilişkin Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı Çalışma Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin iptali istemiyle açılmıştır.

İşlem tarihinde yürürlükte olan mülga 4817 sayılı Yabacıların Çalışma İzinleri Hakkında Kanun'un 4. maddesinde, Türkiye'nin taraf olduğu ikili ya da çok taraflı sözleşmelerde aksi öngörülmedikçe, yabancıların Türkiye'de bağımlı veya bağımsız çalışmaya başlamadan önce izin almaları gerektiği düzenlenmiş; "İzin isteminin reddi" başlıklı 14. maddesinde, "Çalışma izni veya çalışma izninin uzatılması istemi;

a) İş piyasasındaki durum ve çalışma hayatındaki gelişmeler ve istihdama ilişkin sektörel ve ekonomik konjonktür değişikliklerinin çalışma izni verilmesine elverişli olmaması,

b)Başvurulan iş için ülke içinde, dört haftalık süre içerisinde o işi yapacak aynı niteliğe sahip kişinin bulunması,

c)Yabancının geçerli bir ikamet tezkeresinin bulunmaması,

d)Bir işyeri, işletme veya meslek için izin talebi reddedilen yabancının aynı işyeri, işletme veya aynı meslek için izin talebinin reddedildiği tarihten itibaren bir yıl geçmeden yeniden izin talebinde bulunması,

e)Yabancının çalışmasının milli güvenlik, kamu düzeni, genel asayiş, kamu yararı, genel ahlak ve genel sağlık için tehdit oluşturması, hallerinde reddedilir." hükmüne yer verilmiştir.

Mülga Yabancıların Çalışma İzni Hakkında Kanunun Uygulama Yönetmeliğinin 13. maddesinin 4. fıkrasında ise, "Bakanlık, ülke içinden istihdam yerine yabancı istihdamını haklı kılacak gerekçeleri değerlendirirken, işin özel niteliğini gösterir bilgiler ile yabancının eğitim durumu, çalışacağı yerin ekonomiye katkısı ve bu niteliklere uygun ücret düzeyi ile istihdam durumunu da dikkate alır." düzenlemesine yer verilmiştir.

Dosya içerisinde yer alan bilgi ve belgelerin incelenmesinden, davaya konu işlemin tesis edilmesine esas alınan tarihlerde şirketin son yıl cirosunun ve ihracatının bulunmadığı, vergi levhasının matrahsız olduğu, çalıştırdığı personel sayısının 1’e düştüğü, büyük ölçüde zarar ettiği dikkate alındığında; bahsi geçen şirketin ulusal ekonomiye ve istihdama katkısının olmadığı anlaşıldığından, davalı idarece takdir yetkisine dayalı olarak tesis edilen çalışma izni başvurusunun reddine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı sonucuna varılmıştır.

Belirtilen nedenlerle, davalı idarenin temyiz isteminin kabulü ile dava konusu işlemin iptali yolunda verilen temyize konu Mahkeme kararının bozulması gerektiği oyuyla Daire kararına katılmıyorum.