Danıştay 10. Daire E.2018/4005 K.2020/4605

Dava konusu istem: Davacı tarafından, özel güvenlik görevlisi olarak görev yapmakta iken, FETÖ/PDY terör örgütü ile irtibatlı ve iltisaklı olduğundan bahisle, özel güvenlik kimlik kartı ve çalışma izninin iptaline ilişkin Manisa Valiliği İl Özel Güvenlik Komisyonu'nun … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu işlemin 04/07/2017 tarihinde davacıya tebliğ edildiği, tesis edilen işleme karşı idareye başvuru yapıldığı bildirilmiş ise de, anılan işleme karşı son gün başvuru yapılığı ve başvurusunun zımnen reddedilmiş olduğu kabul edilse dahi en geç 01/11/2017 tarihine kadar dava açılması gerekirken, bu süre geçtikten çok sonra 27/03/2018 tarihinde açılan dava süre aşımı nedeniyle reddedilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu … İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, davalı idarece herhangi bir sebep göstermeksizin tek taraflı iradesiyle kimlik kartının iptal edilmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmüştür.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.

DANIŞTAY_TETKİK_HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve hukuka uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.