KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2018/4971 E., 2020/7217 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 30 Aralık 2020
- Esas No
- 2018/4971
- Karar No
- 2020/7217
- Temyiz eden (davacı)
- …
- Karşı taraf (davalı)
- … Valiliği
- Vekili
- Av. …
- İstemin_konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
458 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
Dava konusu istem: Davacı tarafından, özel güvenlik görevlisi olarak çalışmakta iken, hakkında ... Asliye Ceza Mahkemesinin E:…, K:… sayılı kararıyla kullanmak için uyuşturucu madde kabul etmek veya bulundurmak suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiğinden bahisle, özel güvenlik belgesinin ve çalışma izninin iptaline ilişkin tesis edilen İstanbul İl Emniyet Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının ... Asliye Ceza Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla "kullanmak için uyuşturucu madde kabul etmek veya bulundurmak" suçundan 10 ay hapis cezası ile cezalandırıldığı ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verildiği, anılan kararın itiraz edilmeksizin 26/01/2016 tarihinde kesinleştiği anlaşıldığından,
5188 sayılı Yasanın 10. maddesinde özel güvenlik görevlisi olmak için aranılan "uyuşturucu veya uyarıca madde suçundan mahkum olmama" şartını sonradan kaybettiği görülen davacının, 5188 sayılı Yasa'nın 10/1-d ve 11/4. maddeleri uyarınca silahlı özel güvenlik belgesi ve çalışma izninin iptaline ilişkin tesis edilen dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu ... İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davacı tarafından ileri sürülen iddiaların söz konusu kararın kaldırılmasını sağlayacak nitelikte görülmediği belirtilerek 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 45. maddesinin 3. fıkrası uyarınca istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, kendisi ile benzer durumda bulunan bir kişinin çalışma izni aldığı ileri sürülerek Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması istenilmiştir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2018/4971, K. 2020/7217, 30 Aralık 2020 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama