KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/10490 E., 2022/1064 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 2 Mart 2022
- Esas No
- 2019/10490
- Karar No
- 2022/1064
- Temyiz eden (davalı)
- ...Valiliği
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
286 kelime·1 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Davacının yasa dışı avlanma faaliyetine katıldığından bahisle Fahri Av Müfettişliği görevinden alınmasına ilişkin ...tarih ve ...sayılı işlemin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, .... İdare Mahkemesince Danıştay Onuncu Dairesi'nin 20/09/2018 tarih ve E:2015/3004, K:2018/2698 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle Orman Genel Müdürlüğü hasım mevkiinden çıkarılarak, konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığı yolunda verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacının fahri müfettişlik görev ve unvanı ile kimlik kartının iadesine ilişkin sebebin dava açıldıktan sonra ortaya çıktığı, idari para cezasının bakılan dava açıldıktan sonra Sulh Ceza Mahkemesi kararı ile iptal edildiği, bu nedenle aleyhlerine yargılama giderlerine hükmedilmemesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz talebinin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/10490, K. 2022/1064, 2 Mart 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama