Danıştay 10. Daire E.2019/11961 K.2023/2494

2- … Valiliği / … VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : 18/04/2007 tarihinde davacı şirketin Malatya şubesinin silahlı şahıslar tarafından basılarak biri misafir ikisi şirket çalışanı olmak üzere üç kişinin öldürülmesi neticesinde şirket nezdinde ortaya çıkan maddi ve manevi zararlardan gerek iç güvenlik tedbirlerinin alınmaması nedeniyle hizmet kusuruna dayalı olarak gerekse sosyal risk ilkesi gereğince kusursuz sorumluluk esaslarına göre idarelerin sorumlu olduğundan bahisle uğranıldığı ileri sürülen 25.000,00 TL maddi ve 100.000,00 TL manevi zararın yasal faiziyle birlikte tazminine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, daha evvel davanın kısmen kabulü,

kısmen reddi yolunda verilen kararın Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 23/01/2017 tarih ve E:2016/1893, K:2017/399 sayılı kararıyla bozulması üzerine bozma kararına uyularak. İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, gerek suçun işleniş şekli gerekse yurtiçinde ve dışındaki infial ve sonuçları bakımından düşünüldüğünde olayın sadece birkaç anti-sosyal şahsın işlediği, adli suçlardan biri gibi görünmesinin mümkün olmadığı, yakın zamanda …, …, … benzer saldırılara uğradığı, yani eylemlerin seri halinde mağdur bir gruba yönelik yapıldığı, idarenin kusursuz sorumluluk ve sosyal risk ilkesine göre sorumlu tutulması gerektiği, istihbari bir duyumun olmaması koruma tedbiri istenilmemiş olmasının idarenin sorumluluğunu kaldırmayacağı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMALARI : Davalı idareler tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.