Danıştay 10. Daire E.2019/12027 K.2022/2217

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 14. maddesi uyarınca Tetkik Hakiminin raporu ve sözlü açıklamaları dinlendikten sonra, gereği görüşüldü:

Dava; Diyarbakır ili, Hazro ilçesi kırsalında, ... Dağı Sırtı ile ... Sırtı arasında kalan davacıya ait tarım arazisinin, İlçe Jandarma Komutanlığından yapılan silah atışları nedeniyle yandığından bahisle oluştuğu iddia edilen zararlara karşılık 823.577,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemiyle yapılan başvurunun zımnen reddine ilişkin işlemin iptali ile 823.577,00 TL tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılmıştır.

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen "Temyiz" başlıklı 46. maddesinde, Danıştay dava daireleri ile idare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının başka kanunlarda aksine hüküm bulunsa dahi Danıştayda, kararın tebliğ tarihini izleyen otuz gün içinde temyiz edilebileceği; aynı Kanun'un 49. maddesinin 5. fıkrasında; kararların kısmen onanması ve kısmen bozulması hallerinde kesinleşen kısmın Danıştay kararında belirtileceği hükme bağlanmış olup, temyiz yoluna, aleyhine karar verilen taraflarca başvurulabileceği açıktır.

Kanun yoluna başvurmada hukuki yarar bulunması, başka bir deyişle, kanun yoluna başvuranın aleyhine kanun yoluna başvurduğu kararın bozulması veya değiştirilmesinde korunmaya değer hukuki yararının bulunması şarttır.

Dava dosyasının incelenmesinden; ... İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen kararın Dairemizin 18/03/2016 tarih ve E:2013/5126, K:2016/1529 sayılı kararıyla esas yönünden onandığı, davacı aleyhine vekalet ücretine hükmedilmesi yönünden bozulduğu, davacının karar düzeltme isteminin de reddine karar verilmesi üzerine davanın esasına ilişkin kısmın kesinleştiği, İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı temyize konu kararıyla, bozulan kısım hakkında yeniden yapılan yargılama sonucunda davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesi yolunda karar verildiği, davacı tarafından anılan kararın bozulması ve davanın esastan incelenerek tazminat ödenmesine karar verilmesi gerektiği iddiasıyla temyiz yoluna başvurulduğu görülmektedir.

Bu durumda, davacının temyiz isteminin davanın kesinleşen kısmı ile ilgili olması ayrıca mahkeme kararının bozma kararına uyulmak suretiyle davalı idare lehine vekalet ücretine hükmedilmemesine ilişkin olduğu da dikkate alındığında, davacının lehine olan kararı temyiz etmekte hukuki yararının da bulunmaması nedenleriyle, temyiz isteminin incelenmesine olanak bulunmadığı sonucuna varılmıştır.