Danıştay 10. Daire E.2019/12440 K.2020/5147

Dava konusu istem: Mersin ili, Gülnar ilçesi, Hürriyet Mahallesi, Büyükeceli Beldesi sınırlarında "Akkuyu Nükleer Güç Santrali" kurulmasına izin verilmesine ilişkin ... tarih ve ... sayılı yer lisansı ile ... ve ... sayılı yer seçimi raporu işlemlerinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E: ..., K: ... sayılı kararıyla; gerçekleştirilmesi planlanan projenin yer seçiminin, çevreye olabilecek olumsuz etkilerinin belirlenmesi, olumsuz yöndeki etkilerinin önlenmesi ve çevreye zarar vermeyecek ölçüde en aza indirilmesi için ilgili mevzuat ile bilimsel esaslar uyarınca gereken tedbirlere yer verilerek belirlendiği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından yargılama devam ederken yer lisansının 06/12/2013 tarihli işlemle güncellendiği, bu nedenle davanın konusuz kaldığı, davanın esası hakkında karar verilmesinin ve yargılama giderleri ile vekalet ücretinin tarafına yüklenmesinin hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından dava konusu işlemlerin halen varlıklarını sürdürdüğü, bu işlemlerin kaldırılması ya da değiştirilmesinin söz konusu olmadığı, bu itibarla davanın esası hakkında karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı, davanın esas yönünden reddine ilişkin kararın hukuka uygun olduğu, temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuş olup davalı yanında müdahil tarafından ise yasal süre içerisinde savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve hukuka uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.