Danıştay 10. Daire E.2019/12884 K.2023/5680

2- … Belediye Başkanlığı VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

DAVANIN_KONUSU : Eskişehir ili, Tepebaşı ilçesi, … Mahallesi, … Sokak No:… adresinde faaliyet gösteren, davacıya ait ... isimli işletmede konaklayan şahısların bilgilerinin kimlik bildirim sistemine işlenmediğinden ve fiilin tekrar işlendiğinden bahisle 1774 sayılı Kimlik Bildirme Kanunu uyarınca ruhsatının iptal edilmesine ilişkin Tepebaşı Kaymakamlığının … tarih ve … sayılı yazısına istinaden, işletmenin mühürlenmesine dair 10/09/2018 tarihli işlemin iptali istenilmiştir.

YARGILAMA SÜRECİ

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; davalı Belediyenin istinaf başvurusunun kabulüne, Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından; dava konusu işlemin yetki unsuru yönünden sakat olduğu, iş yerinin 19/06/2019 tarihinde kapatılması sebebiyle davanın konusunun kalmadığı, ruhsatsız faaliyet gösterilmesi sebebiyle tesis edilen mühürleme işlemi ile ilgili bir davanın söz konusu olmadığı, uyuşmazlığın 1774 sayılı Kanun'dan kaynaklandığı ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMALARI : Davalı Tepebaşı Belediye Başkanlığı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır. Davalı Tepebaşı Kaymakamlığı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.