Danıştay 10. Daire E.2019/153 K.2022/2854

2- … 3- … 4- … 5- … VEKİLİ : Av. …

TEMYİZ EDEN (DAVALI) : … Bakanlığı / ANKARA (...Genel Komutanlığı) VEKİLİ : Av. …

İSTEMLERİN_KONUSU : Davacılar tarafından, murisleri …'ın 28/06/2010 tarihinde.

İlçe Jandarma Komutanlığı'na bağlı özel harekat birliğinin yürüttüğü operasyon sırasında açılan ateş sonucu öldürüldüğünden bahisle uğranıldığı ileri sürülen zararlar karşılığı müteveffanın eşi davacı … için 40.000,00 TL maddi, 100.000,00 TL manevi, kızı … (…) … için 5.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, oğlu Mutlu Dalmış için 5.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, oğlu … için 5.000,00 TL maddi, 40.000,00 TL manevi, … ve …'ın anneleri olan gayrı resmi eşi … için 25.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, davanın kısmen kabulü,

kısmen reddi yolunda verilen kararın karar düzeltme aşamasında Danıştay Onuncu Dairesinin 06/02/2018 tarih ve E:2017/3403, K:2018/374 sayılı kararıyla nispi karar harcına ilişkin kısmının bozulması, esasa yönelik karar düzeltme istemlerinin ise reddedilmesi üzerine.

İdare Mahkemesince hükmedilen miktar üzerinden hesaplanan 5.380,13 TL nispi karar harcının davalı idareden alınarak davacıya verilmesi yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, harçtan muaf olmasına rağmen aleyhine nispi karar harcı ödenmesine yönelik verilen Mahkeme kararının hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir. Davacılar tarafından, nispi harç dahil tüm yargılama giderlerine haklılık oranı uygulanmak suretiyle karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.

TARAFLARIN_SAVUNMASI : Taraflarca savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.