KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/405 E., 2022/1984 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 11 Nisan 2022
- Esas No
- 2019/405
- Karar No
- 2022/1984
- Temyiz eden (davalı)
- … Genel Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
336 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından, Denizli ili, Tavas ilçesi, … kasabasında bulunan ve maliki olduğu …, …, …, … ve … parsel sayılı taşınmazların da içinde yer aldığı alanda 3083 sayılı Sulama Alanlarında Arazi Düzenlenmesine Dair Tarım Reformu Kanunu kapsamında yapılan arazi toplulaştırması işleminin anılan taşınmazlar yönünden iptali istemiyle açılan dava sonucunda; Danıştay Onuncu Daresinin 07/11/2017 tarih ve E:2016/11272, K:2017/4460 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle dava konusu işlemin iptali yolunda verilen … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, uygulamada yeni açılan yollar, tahliye kanalları, sulama kanalları ve parsel birleşmeleri nedeniyle yeni oluşan parsellerin eski parsellerin tam üzerinde planlanmasının mümkün olmadığı, davacının taşınmazlarına karşılık tahsis edilen taşınmaz ile eski parsellerin eş değer nitelikte olduğu, gerçekleştirilen arazi toplulaştırma işleminin toplulaştırma mevzuatına ve ilkelerine uygun olduğu, hukuka aykırı olan ilk derece mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, haksız ve hukuki dayanağı olmayan temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve kanuna uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, gereği görüşüldü
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/405, K. 2022/1984, 11 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama