Danıştay 10. Daire E.2019/4701 K.2020/5298

Dava konusu istem: Davacı tarafından, işyerinde yapılan denetim sonucunda 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 32.747,00 TL para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin … tarih ve … sayılı işlemin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacıya ait işyerinde 26/06/2013 tarihinde yapılan denetimler sırasında düzenlenen işyeri durum tespit tutanağına dayanılarak hazırlanan inceleme raporu ile idari para cezası teklifi getirilmiş ise de, işyeri durum tespit tutanağının istenilmesine ilişkin 12/09/2014 ve 07/01/2015 tarihli ara kararlarına rağmen Mahkemelerine sunulamadığı, ortada yargısal denetime elverişli bir tutanak bulunmadığı sonucuna varıldığı, davalı idarece objektif denetime elverişli olmayan işyeri durum tespit tutanağına dayanılarak tesis edilen işlemde hukuka uyarlık görülmediği gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, denetimin fiilen kurum denetmenlerince yapıldığı ve tutanağa alındığı, denetmenlerin yetkili ve görevli oldukları konuda denetim yaptıkları ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.