Danıştay 10. Daire E.2019/4740 K.2021/3544

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, iş müfettişlerince hazırlanan rapora istinaden, bünyesinde çalıştırdığı kişilerin ulusal bayram ve genel tatil günlerine ait fazla mesai ücretlerinin eksik bildirilmesi nedeniyle 5510 sayılı Kanun'un 86. maddesi uyarınca 30.513,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin … tarih ve … sayılı işlem ile bu işleme karşı yapılan itirazın reddine ilişkin … tarih ve … sayılı komisyon kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; sigortalı işçiler için fazla mesai ve ulusal bayram ve genel tatil günleri ücretlerine ilişkin prime esas kazanç tutarlarının eksik gösterildiği anlaşılmakla, aylık prim hizmet belgelerinin davalı idarece resen düzenlenmesi üzerine verilen idari para cezası işleminde ve bu işleme karşı yapılan itirazın reddine ilişkin dava konusu işlemlerde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddedilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI: Davacı tarafından, … Sulh Ceza Mahkemesi'nin … D. İş sayılı ve ... tarihli kararından anlaşılacağı üzere yaptırılan bilirkişi incelemesi ile cezaların hukuki olmadığının anlaşıldığı, ücretlerin banka hesabına yatırılacağına dair bir Yönetmelik çıkarılıp çıkarılmadığı, işverene tebliğ edilip edilmediğinin idari para cezasından anlaşılamadığı, işlemin açıkça hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI: Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.