Danıştay 10. Daire E.2019/4758 K.2021/3815

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, şirketin bünyesinde çalışan bir işçinin işe giriş bildirgesi ile 2013/02-2014/04 dönemlerine ait aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içinde kuruma bildirilmediğinden bahisle 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 102. maddesi uyarınca 32.742,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin İstanbul Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Şişli Sosyal Güvenlik Merkezinin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; uyuşmazlıkta, inceleme raporu ile davacıya ait işyerinde fiilen çalışan ancak sigorta bildirimleri yapılmayan şahıs bulunduğunun belirlendiği, inceleme raporuna ek davacı işyeri şirket yetkilisi … tarafından da … isimli şahsın 11/02/2013 tarihinden itibaren çalışmaya başladığının imzalı ifadesiyle sabit olduğu, dolayısıyla sigorta bildirimi yapılmadan işçi çalıştırıldığı anlaşıldığından tesis edilen dava konusu idari para cezasında hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, işçi …'ın iddia edilen tarihlerde şirkette çalışmadığı, belirsiz süreli iş sözleşmesinin 11/02/2014 tarihli olduğu, deneme süresinden sonra 04/04/2014 tarihinde işe giriş bildirgesi verildiği, kurum raporu somut ve kesin delillere dayanmadığından idare mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.