KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/4776 E., 2021/4233 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 22 Eylül 2021
- Esas No
- 2019/4776
- Karar No
- 2021/4233
- Temyiz eden (davalı)
- … Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … İlaç ve Tıbbi Malzeme Pazarlama Dış Ticaret Anonim Şirketi
- Vekili
- Av. …
- İstemin_konusu
- Davacı şirkete 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 102. maddesi uyarınca 48.558,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin Çiğli Sosyal Güvenlik Merkezinin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, … İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Temyiz_edenin_iddiaları
- Davalı idare tarafından, davacı hakkında düzenlenen idari para cezasının 5510 sayılı Sosyal Sigortalar ve Genel Sağlık Sigortası Kanunu'nun 86/7. maddesi ve 102. maddesi uyarınca haklı ve yerinde olduğu, bu nedenle yerel mahkeme kararının lehine bozulmasının gerektiği ileri sürülmektedir.
- Karşı_tarafın_savunması
- Davacı tarafından, yerel mahkeme kararının hukuka ve usule uygun olduğu ve davalı idarenin temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
- Danıştay tetkik hâkimi
- …
- Düşüncesi
- Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
Karar Metni
318 kelime·2 dk okuma·1 bölüm
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulunun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/4776, K. 2021/4233, 22 Eylül 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama