Danıştay 10. Daire E.2019/4795 K.2021/1102

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2012/04-12, 2013/01-12 ve 2014/01 dönemlerine ait ek nitelikteki aylık prim ve hizmet belgelerinin yasal süresi içinde Kuruma verilmediğinden bahisle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi uyarınca 41.235,00 TL idari para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Zonguldak Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü Karaelmas Sosyal Güvenlik Merkezinin … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:. İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; başka kurumlar tarafından teftiş veya kontrollerde çalışan işçi kazançlarının Kuruma bildirilmediği veya eksik bildirildiği anlaşılan sigortalılar nedeniyle belgenin asıl veya ek nitelikte olup olmadığı,

işverence düzenlenip düzenlenmediği dikkate alınmaksızın, aylık asgari ücretin iki katı tutarında idari para cezası uygulanacağı, Çalışma ve Sosyal Güvenlik Bakanlığı İş Teftiş Kurulu Başkanlığı tarafından düzenlenen … tarih ve … sayılı raporda 15/05/2012 - 30/04/2014 tarihlerinde işçiler adına fazla çalışma ücretlerinin hatalı hesaplandığının tespit edilmesi karşısında söz konusu aylara ilişkin ek nitelikteki aylık prim ve hizmet belgesinin süresinde Kuruma verilmediği anlaşıldığından,

davacı şirkete her aya asgari ücretin iki katı olmak üzere toplam 41.235,00 TL idari para cezası verilmesine ilişkin işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, Zonguldak Sosyal Güvenlik İl Müdürlüğü yazısı üzerine istenilen belgelerin 1 aylık süre içinde Kuruma teslim edildiği, bu nedenle 5510 sayılı Kanun'un 102/c maddesi kapsamında ceza verilip verilemeyeceği tartışılmaksızın doğrudan 102/c-4 bendi uyarınca işlemin denetiminin yapılmasının hukuka aykırı olduğu, idare mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve hukuka uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.