KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/4844 E., 2021/4508 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 4 Ekim 2021
- Esas No
- 2019/4844
- Karar No
- 2021/4508
- Temyiz eden (davalı)
- … Başkanlığı
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- … Proje Danışmanlık Yapı ve İnşaat Ltd. Şti.
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
304 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından, iş yerinde çalışan işçilerin işe giriş ve işten ayrılış bildirgeleri ile aylık prim ve hizmet belgelerinin süresinde Kuruma verilmediğinden bahisle 5510 sayılı Kanun'un 102. maddesi gereğince uygulanan 216.770,00 TL idari para cezasının iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, davacının kurumun işlerini dahi yaparken çalışanlarının sigorta haklarını ihlal ettiği, tablo halinde sunulan işçilerin, şirket adına elektrik, parke, boya işlerini yaptıklarının tespit edildiği, eksik inceleme ile hatalı karar verildiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay Başkanlık Kurulu'nun 07/03/2019 tarih ve 2019/24 sayılı kararıyla Danıştay Onbeşinci Dairesinin kapatılması üzerine Danıştay Onuncu Dairesine gönderilen dava dosyasında, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/4844, K. 2021/4508, 4 Ekim 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama