Danıştay 10. Daire E.2019/5403 K.2023/147

Dava konusu istem: Davacı vakıf tarafından, hakkında verilen yargı kararının uygulanması, özel hastane kurmak için ön izin belgesi verilmesi ve kadro istemiyle yapılan başvurunun daha evvel ... tarih ve ... sayılı yazı ile bilgi verildiğinden bahisle reddine ilişkin Sağlık Bakanlığı Sağlık Hizmetleri Genel Müdürlüğünün ... tarih ve ... sayılı işleminin (Dava dilekçesinde ve Mahkeme kararında ... tarih ve ... sayılı işlem olarak belirtilmiştir.) iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararıyla.

Özel Hastaneler Yönetmeliği'nin ek 4. maddesi uyarınca özel sağlık kuruluşları için 2014 yılında yapılan planlama çerçevesinde, Planlama ve İstihdam Komisyonu prensip kararı gereğince hastane dağılımlarının ülkemizde tüm iller için %30, kamu ve üniversite ile diğerleri için %70 olarak uygulandığı, 31/03/2013 tarihi itibarıyla kayıtlara göre Sağlık Bakanlığına ait hastanelerin oranının %59, özel sektöre ait hastane oranının %36 ve üniversitelere ait hastanelerin oranının %5 olduğu, Ankara ilindeki mevcut sağlık tesislerinin dağılımının ise %50 Sağlık Bakanlığı, %37 özel sektör ve %13 üniversiteler şeklinde olduğu,

Ankara ilinde 31/06/2013 tarihi itibarıyla 31 adet özel hastane bulunduğu, Türkiye ortalamasında 10.000 kişiye 26 yatak düştüğü, Ankara ilinde ise 10.000 kişiye 32 yatak düştüğü, Ankara iline düşen uzman hekim sayısının ortalama sayıdan 1161 fazla olduğu, bu doğrultuda Ankara ilinde özel sektör payının hedeflenenin üzerinde olması nedeniyle yeni sağlık kuruluşuna Ankara ilinde ihtiyaç duyulmadığı ve özel sağlık kuruluşu açılacak iller listesinde Ankara iline yer verilmediği anlaşıldığından,

davacının sağlık tesisi yapmak için ön izin ve kadro verilmesi talebiyle yaptığı başvurunun reddine dair dava konusu işlemde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu kararın hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, yargı kararının gereğinin yerine getirilmediği, dava konusu işlemde 2014 yılında yapılan planlama kapsamında Ankara ilinde özel sektör payının hedeflenenin üzerinde olduğu, bu nedenle yeni özel sağlık kuruluşuna Ankara ilinde ihtiyaç bulunmadığı ve özel sağlık kuruluşu açılacak iller arasında Ankara iline yer verilmediği belirtilmesine rağmen davalı idarece Ankara'da çok sayıda özel hastanenin kurulmasına izin verildiği, dava konusu işlemin eşitlik ilkesine aykırı olduğu, dava konusu işlemin ve temyize konu Mahkeme kararının usule ve hukuka aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyiz isteminin reddi ile temyize konu kararın onanması gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Davacının temyiz dilekçesinin incelenmesinden; davacı tarafından, dava konusu işlemde 2014 yılında yapılan planlama kapsamında Ankara ilinde özel sektör payının hedeflenenin üzerinde olduğu, bu nedenle yeni özel sağlık kuruluşuna Ankara ilinde ihtiyaç bulunmadığı ve özel sağlık kuruluşu açılacak iller arasında Ankara iline yer verilmediği belirtilmesine rağmen davalı idarece Ankara'da çok sayıda özel hastanenin kurulmasına izin verildiği, dava konusu işlemin eşitlik ilkesine aykırı olduğunun iddia edildiği anlaşıldığından, uyuşmazlığın çözümü için Dairemizin 11/10/2022 tarihli ara kararıyla davalı idareden;

davacının 21/06/2013 tarihli ilk başvurusundan, dava konusu işlemin tesis edildiği 27/06/2016 tarihine kadar geçen süreçte Ankara ilinde özel hastanelere ön izin belgesi verilip verilmediğinin, verilmiş ise bu izinlerin hangi sebeple ve Özel Hastaneler Yönetmeliğinin hangi hükümlerine istinaden verildiğinin sorulmasına karar verilmiştir.

Davalı idarenin 02/01/2023 tarihinde Danıştay Genel Yazı İşleri Müdürlüğü kaydına giren cevap dilekçesinde, Özel Hastaneler Yönetmeliğinin ek 4. maddesi uyarınca 2014 yılı itibarıyla yayımlanan "2014 Yılında Yeni Özel Sağlık Kuruluşu Açılması ve Uygun Olan İllere Kadro Tahsisi Yapılması İle İlgili Planlama İlanı" kapsamında Ankara ilinde özel sektör payı hedeflenenin üzerinde olduğundan Ankara iline yer verilmediği, ayrıca 11/07/2013 tarih ve 28704 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinde Değişiklik Yapılmasına Dair Yönetmelik ile Özel Hastaneler Yönetmeliğinin geçici 1. maddesinin değiştirildiği,

buna göre, 11/06/2009 tarihi itibarıyla Bakanlığa başvuru yapmış olmak kaydıyla, 15/02/2008 tarihi öncesinde parsel imar planlarında sağlık alanına çevrilmiş veya çevrilme işlemleri başlatılmış ve ilgili belediyeden hastane yapı ruhsatı alarak hastane inşaatına başlamış olanların başvurularının, Planlama İstihdam Komisyonuna sunulacağı, Komisyonca, hizmet verilecek uzmanlık dalları ve kapasitelerinin belirlenmesinden sonra bu hususlar ile geçici 7. maddedeki muafiyetler de dikkate alınarak yapılacak proje incelemesine göre bu Yönetmeliğe uygun bulunanların ön izin işlemlerinin başlatılacağının düzenlendiği,

anılan hükümde belirtilen şartları sağlayan (15/02/2008 tarihi öncesinde parsel imar planlarında sağlık alanına çevrilmiş veya çevrilme işlemleri başlatılmış ve ilgili belediyeden hastane yapı ruhsatı alarak hastane inşaatına başlamış olanların -anılan kuruluşun inşaat/proje ile ilgili ilk başvurusunun 08/04/2008 tarihi olduğu-) başvuruların değerlendirildiği ve uygun olanlara gerek Ankara gerekse diğer illerde özel hastane ön izni verildiği belirtilmiştir.

Bu durumda, anılan süreçte Ankara ilinde özel hastanelere verilen ön izin belgelerinin Özel Hastaneler Yönetmeliğinde yer alan ve kazanılmış hakların korunması ile mağduriyetlerin önlenmesi amacıyla getirilen geçici maddeler kapsamında verildiği, davacının durumunun ise geçici maddeler kapsamında değerlendirilemeyeceği görüldüğünden davacının bu iddialarına itibar edilmemiştir.

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.