KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/5570 E., 2022/5311 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 22 Kasım 2022
- Esas No
- 2019/5570
- Karar No
- 2022/5311
- Temyiz eden (davacılar)
- Kendi adlarına asaleten …'ya velayeten … ve …
- Vekili
- Av…
- Karşı taraf (davalı)
- … Bakanlığı / ANKARA
- Vekilleri
- Hukuk Müşaviri Av. …
- Müdahil (davalı yanında)
- …
- Vekili
- Av…
- İstemin_konusu
- … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararının davacılar tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Davanın_konusu
- Davacılar tarafından, müşterek çocuklarının hatalı teşhis ve tedavi sonucu özürlü olarak doğmasında davalı idarenin hizmet kusurunun bulunduğu iddiasıyla 250.000,00 TL maddi ve 450.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
357 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi ... İdari Dava Dairesince; istinaf başvurusuna konu … İdare Mahkemesi kararının hukuka ve usule uygun olduğu gerekçesiyle davacılar ve davalı idarenin istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, olayda hizmet kusurunun bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğu ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, davacıların temyiz istemlerinin reddi gerektiği savunulmaktadır. Müdahil tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/5570, K. 2022/5311, 22 Kasım 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama