KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/6927 E., 2021/5214 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 1 Kasım 2021
- Esas No
- 2019/6927
- Karar No
- 2021/5214
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ...Bakanlığı
- Vekili
- Av. ...
- İstemin_konusu
- Davacı tarafından, hatalı teşhis ve tedavi nedeniyle doğurganlık özelliğini kaybettiğinden bahisle 1.000,00 TL maddi ve 50.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda, ...İdare Mahkemesince davanın reddi yolunda verilen ...tarih ve E:..., K:...sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Temyiz_edenin_iddiaları
- Davacı tarafından, ihmali tıbbi müdahaleler sonucu aşırı kan kaybı nedeniyle ölüm tehlikesi yaşadığı, haber verilmeden sevk edildiği hastanenin önünde dakikalarca bekletildiği, sevkte de dikkatsiz ve ihmali davranıldığı, dosyadaki raporların birbiri ile çeliştiği ileri sürülmektedir.
- Karşı_tarafın_savunması
- Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur.
- Danıştay tetkik hâkimi
- ...DÜŞÜNCESİ : Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
Karar metni, Danıştay Karar Arama kaynağından olduğu gibi aktarılmıştır; metne müdahale edilmemiştir. Kişisel veriler maskelenmiştir. Bu karar için özgün analiz henüz yazılmamıştır.
Karar Metni
270 kelime·1 dk okuma·1 bölüm
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/6927, K. 2021/5214, 1 Kasım 2021 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama