Danıştay 10. Daire E.2019/9598 K.2021/4400

Dava konusu istem: Davacı Şirketin işlettiği … Hastanesinin EEG ve EMG bölümünde sağlık personeli olmayan ve çalışma izin belgesi bulunmayan kişiler tarafından sağlık hizmeti sunulduğunun tespit edildiğinden bahisle 27/03/2002 tarihli ve 24708 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Özel Hastaneler Yönetmeliğinin 66. maddesinin 1. fıkrasının (ı) bendi ve EK-2 Özel Hastane Müeyyide Formunun 21. satırı uyarınca EEG ve EMG biriminin faaliyetinin bir ay süreyle durdurulmasına ve idari para cezası uygulanmasına ilişkin Balıkesir Valiliği İl Sağlık Müdürlüğünün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: … İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla davanın reddine karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: … Bölge İdare Mahkemesi … İdari Dava Dairesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla, davacının istinaf başvurusunun reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davacı tarafından, valilik tarafından tesis edilen faaliyet durdurma işleminde yetki unsuru yönünden hukuka uyarlık bulunmadığı, faaliyet durdurma yönünde idari yaptırım uygulama yetkisinin Sağlık Bakanlığında olduğu, personelin sertifikasının geçerli olduğu, dava konusu işlemin hukuka aykırı olduğu, bu nedenle temyize konu kararın bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI :Davalı idare tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, tetkik hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.