KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2019/973 E., 2022/2376 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 26 Nisan 2022
- Esas No
- 2019/973
- Karar No
- 2022/2376
- Temyiz eden (davacı)
- …Pazarlama İnş. Tic. Ltd. Şti.
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davalı)
- …Bakanlığı / …
- Vekili
- Av. …
- İstemin_konusu
- …Bölge İdare Mahkemesi …İdare Dava Dairesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
- Davanın_konusu
- Davacı tarafından, …plakalı, …şasi numaralı, 2008 model, …marka aracının, …Sulh Ceza Hakimliği'nin …D. İş sayılı el koyma kararı gereğince tasarrufundan çıkmasından dolayı, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak üzere 193.400,00 TL tazminatın idareye başvuru tarihi olan 29/02/2016 tarihinden itibaren yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.
- Yargılama süreci
- —
Karar Metni
365 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: …İdare Mahkemesinin …tarih ve E:…, K:…sayılı kararıyla konusu kalmayan dava hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: …Bölge İdare Mahkemesi …İdare Dava Dairesince tarafların istinaf başvurularının reddine karar verilmiştir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, aracın idarece çıkarılan Yönetmelik kapsamında ÖTV olarak 21.884,00 TL ödeme yapılarak geri alındığı, idarenin bu miktar yönünden sorumlu olduğu, kendileri lehine dava değeri üzerinden nispi vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiği, bu nedenlerle mahkeme kararının bozuşmasına karar verilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2019/973, K. 2022/2376, 26 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama