KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2020/1182 E., 2022/2337 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 25 Nisan 2022
- Esas No
- 2020/1182
- Karar No
- 2022/2337
- Temyiz eden (davalı)
- … Vergi Dairesi Müdürlüğü
- Vekili
- Av. …
- Karşı taraf (davacı)
- …
- Vekili
- Av. …
Karar Metni
310 kelime·2 dk okuma·5 bölüm
İstemin_konusu
Davacı tarafından, Tasfiye Halinde … Ambalaj San. ve Paz. A.Ş'nin, Geliştirme ve Destekleme Fonu kapsamında kullandığı Irak Programı kredilerini vadesinde ödemediğinden bahisle sözü edilen kredi ve faizinin 6183 sayılı Kanun'un mükerrer 35. maddesi kapsamında kanuni temsilci sıfatıyla kendisinden tahsili amacıyla düzenlenen 191.798,84 TL tutarlı, … tarih ve … takip numaralı ödeme emrinin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, … İdare Mahkemesince Danıştay Onuncu Dairesinin 22/04/2016 tarih ve E:2013/5202, K:2016/2279 sayılı bozma kararına uyulmak suretiyle dava konusu işlemin iptali yolunda verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, 6111 sayılı Kanun'dan yararlanmak üzere başvuruda bulunmayan firmaların borçlarının 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümlerine göre takip ve tahsil edilmesi gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.
DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2020/1182, K. 2022/2337, 25 Nisan 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama