Danıştay 10. Daire E.2020/1404 K.2021/1457

Dava konusu istem: Davacı şirket tarafından, 2006 yılında bandrolsüz cihaz satıldığından bahisle 3093 sayılı Türkiye Radyo-Televizyon Kurumu Gelirleri Kanunu'nun 6. maddesi uyarınca verilen 2.109.404,90 TL idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen 09/02/2016 tarihli ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davalı idarece usulüne uygun bir ihbarname ile tahakkuk ve tebliğ edilen alacağın ödenmemesi üzerine, takibatın alacaklı kamu idaresinin mahalli tahsil dairesince yapılması gerekirken, bu konuda yetkili olmayan davalı idarece düzenlenen dava konusu ödeme emrinde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti:. Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince; ilk derece Mahkemesinin dava konusu işlemin iptali yolundaki kararına karşı davalı idarece yapılan istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına ve davanın reddine ilişkin kararının davacı tarafından temyiz edilmesi üzerine Danıştay Onuncu Dairesinin 27/12/2018 tarih ve E:2018/3889, K:2018/4275 sayılı kararıyla bozulması üzerine, bozma kararına uyulmak suretiyle,.

Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince; uyuşmazlıkta iptali istenen ödeme emrine konu bandrolsüz olarak satışa sunulan cihazların bedeli üzerinden hesaplanan bandrol ücretinin toplam tutarının ara kararı ile idareden sorulduğu; gelen cevabi yazıda, hesaplanan toplam bandrol ücretinin 233.416,90 TL olduğunun belirtildiği görülerek,

dava konusu ödeme emrinin, toplam bandrol ücretinin iki katına tekabül eden 466.833,80 TL'lik kısmı yönünden hukuka aykırılık, bu kısmı aşan 1.642.571,10 TL'lik kısmında ise hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle davalı idarenin istinaf başvurusunun kabulü ile Mahkeme kararının kaldırılmasına ve dava konusu ödeme emrinin 1.642.571,10 TL'lik kısmının iptaline, 466.833,80 TL'lik kısmı yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, dava konusu ödeme emrinin dayanağı olan idari para cezası işlemine karşı açılan iptal davası derdest olduğu halde, kesinleşmemiş kamu alacağının tahsili için ödeme emri düzenlenmesinin hukuka aykırı olduğu; ödeme emri ile talep edilen idari para cezasının bandrolsüz cihaz satışı yapıldığı tespitlerine dayanmasına karşın söz konusu tespitleri içeren inceleme raporuna, kesin tespit ve delillere dayanmadığı ve varsayımsal olarak tanzim edildiği için hukuken itibar edilemeyeceği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından, temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararının Danıştay Onuncu Dairesinin bozma kararına uyulmak suretiyle verildiği gözetilerek, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY_TETKİK_HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Davacı şirketin tüzel kişiliğinin yargılama devam ederken sona ermesi sebebiyle, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 26. maddesinin uygulanmasını teminen Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, tetkik hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

İNCELEME VE GEREKÇE

İLGİLİ MEVZUAT

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun ''Tarafların kişilik veya niteliğinde değişiklik'' başlıklı 26. maddesinde; dava esnasında ölüm veya herhangi bir sebeple tarafların kişilik veya niteliğinde değişiklik olursa, davayı takip hakkı kendisine geçenin başvurmasına kadar; gerçek kişilerden olan tarafın ölümü halinde, idarenin mirasçılar aleyhine takibi yenilemesine kadar dosyanın işlemden kaldırılmasına ilgili mahkemece karar verileceği, yalnız öleni ilgilendiren davalara ait dilekçelerin iptal edileceği hükümlerine yer verilmiştir.

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Dava dosyası ve Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nin incelenmesinden; davanın açıldığı esnada tasfiye sürecinde olan davacı Şirket hakkında, 04/05/2017 tarihinde gerçekleşen olağanüstü genel kurul toplantısında tasfiyeden dönülmesi yolunda karar alındığı ve alınan kararın, ticaret siciline 25/05/2017 tarihinde tescil edildiği hususunun 31/05/2017 tarih ve 9337 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilan edildiği; daha sonra,

Şirket genel kurulunca 02/11/2018 tarihinde yapılan toplantıda, davacı Şirket'in tekrar tasfiye edilmesine yönelik alınan kararın, ticaret siciline 18/12/2018 tarihinde tescil edildiği husunun 24/12/2018 tarih ve 9730 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilan edildiği; nihai olarak, davacı Şirket genel kurulunun 10/05/2020 tarihli kararı ile devam etmekte olan tasfiye sürecinin tamamlandığının ticaret siciline 10/06/2020 tarihinde tescil edildiği ve davacı Şirket'in tasfiye sonu sebebiyle ticaret sicilinden terkin edildiğinin 12/06/2020 tarih ve 10096 sayılı Türkiye Ticaret Sicili Gazetesi'nde ilan edildiği anlaşılmaktadır.

Tüzel kişiliğin sona ermesi ile birlikte medeni haklardan yararlanma ehliyetinin de sona erdiğinin kabulü gerektiğinden, davacı Şirket'in ticaret sicilinden terkin edildiği tarihten itibaren taraf ehliyetinin de sona erdiği sonucuna ulaşılmaktadır. Bu durumda; davacı Şirket'in tüzel kişiliğinin sona ermesi nedeniyle, Bölge İdare Mahkemesince, 2577 sayılı Kanun'un 26. maddesinde belirlenen usul kuralları gözetilerek uyuşmazlık hakkında yeniden bir karar verilmesi gerekmektedir.