Danıştay 10. Daire E.2020/1695 K.2020/6489

Dava konusu istem: Antalya ili, Manavgat İlçesi'nde bulunan ... alanında 25/06/2006 tarihinde meydana gelen patlamada, davacının yaralanması nedeniyle uğranıldığı ileri sürülen 20.000,00 TL manevi zararın olay tarihinden itibaren işletilecek yasal faizi ile birlikte tazmini istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: Danıştay Onuncu Dairesinin 28/03/2016 tarihli, E:2015/2950, K:2016/1681 sayılı bozma kararına uyulmayarak verilen temyize konu ısrar kararıyla; terör eylemlerine herhangi bir biçimde katılmamış olan kişilerin, sırf toplumun bireyi olmaları nedeniyle gördükleri zararların özel ve olağandışı nitelikleri dikkate alınıp, nedensellik bağı aranmadan, terör olaylarını önlemekle yükümlü olduğu halde önleyemeyen davalı idarece, sosyal risk ilkesine göre tazmini gerektiği gerekçesiyle 20.000,00-TL manevi tazminatın davalı idareye başvuru tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, manevi tazminat isteminin kabulünün 5233 sayılı Kanunun ruhuna aykırı olduğu; davacıya, maddi zararlarına karşılık ödeme yapıldığı ve sulhname imzalandığı, buna karşılık manevi tazminata hükmedilmesinin yerleşmiş mahkeme içtihatlarına aykırı olduğu ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Danıştay İdari Dava Daireleri Kurulunun 17/04/2019 tarih ve E:2017/3572, K:2019/1823 sayılı ısrar kararının onanması, tazminat miktarı yönünden temyiz incelemesi yapılması için dosyanın Dairemize gönderilmesi kararına istinaden Dairemize iletilen dosyada Tetkik Hakiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.