Danıştay 10. Daire E.2020/2062 K.2024/271

… VEKİLİ : Av. …

KARŞI TARAF (DAVALI) : … Bakanlığı / ANKARA VEKİLİ : Av. …

İSTEMİN_KONUSU : … İdare Mahkemesinin .. tarih ve E:., K:… sayılı kararının kısmen onanmasına, kısmen bozulmasına dair Danıştay Onuncu Dairesinin 13/11/2019 tarih ve E:2019/6586, K:2019/7770 sayılı kararının; 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi uyarınca davacılar tarafından düzeltilmesi istenilmektedir.

YARGILAMA SÜRECİ

Dava konusu istem: Davacılar tarafından, murisleri olan ...'ün soğuk algınlığı şikayetiyle gittiği Uludere Devlet Hastanesinde, antibiyotik alerjisi olmasına rağmen alerjisi olup olmadığı sorulmadan, yeterli tetkik yapılmadan antibiyotik uygulanması nedeniyle hayatını kaybettiği, olayda idarenin hizmet kusuru bulunduğu ileri sürülerek uğranıldığı iddia edilen zararlara karşılık davacı eş için 60.000,00 TL (miktar artırım dilekçesi ile artırılarak 298.932,52 TL TL), kızı için 60.00,00 TL (miktar artırım dilekçesi ile artırılarak 94.529,25 TL) maddi tazminat ile davacıların her biri için ayrı ayrı 125.000,00 TL olmak üzere toplam 250.000,00TL manevi tazminatın olay tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istenilmektedir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti:.

İdare Mahkemesince verilen .. tarih ve E:.., K:… sayılı kararda; olayla ilgili olarak Uludere Cumhuriyet Başsavcılığınca yürütülen soruşturma kapsamında Adli Tıp 1. İhtisas Kurulundan alınan 28/08/2013 tarihli raporda; nöbetçi doktor tarafından muayenesi yapılan, tetkikleri istenilen ve hastanede tedavisine başlanan hastaya, sorumlu hekimin bilgisi dışında, hastayı muayene etmeden, alerjisi olup olmadığını sorgulamadan, hemogram sonucuna göre seftriakson isimli ilaç uygulanması talimatını veren Dr. E.P.'nin kusurlu bulunduğu yönünde görüş verildiği,

sağlık hizmetinin sunumu sırasında idare çalışanının kusurlu fiili nedeniyle davacılar yakının vefat ettiği anlaşıldığından olayda idarenin ağır hizmet kusurunun bulunduğu sonucuna varılarak davacıların maddi tazminat istemlerinin kabulü, manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulü ile toplam 393.461,77 TL maddi ve 70.000,00 TL manevi tazminatın idareye başvuru tarihinden itibaren işleyecek yasal faiziyle birlikte davacılara ödenmesine, fazlaya ilişkin manevi tazminat istemlerinin reddine karar verilmiştir.

Daire kararının özeti: Davalı idarenin temyiz başvurusu üzerine Danıştay Onuncu Dairesince; İdare Mahkemesi kararının, davacıların manevi tazminat istemlerinin kısmen kabulüne, davacı ...'ün maddi tazminat isteminin kabulüne, ...için kabul edilen maddi tazminat tutarının dava dilekçesinde talep edilen 60.000,00 TL'lik kısmına ve davacılar için hükmedilen manevi tazminata idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine ilişkin kısımlarının onanmasına, davacı ...'ün maddi tazminat talebinin kabulüne ilişkin kısmının ve davacı ...yönünden miktar artırım dilekçesiyle artırılan maddi tazminat miktarına idareye başvuru tarihinden itibaren yasal faiz işletilmesine ilişkin kısmının bozulmasına karar verilmiştir.

KARAR DÜZELTME

TALEP EDENİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, Mahkemece hükme esas alınan hesap bilirkişi raporuna davalı idare tarafından itiraz edilmediğinden hesaplanan maddi tazminat miktarının ödenmesine karar verilmesi gerektiği, hükmedilen maddi tazminata olay tarihinden itibaren faiz işletilmesi gerektiği ileri sürülerek Danıştay Onuncu Dairesince verilen kararın düzeltilmesi istenilmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Düzeltilmesi istenen kararın usul ve yasaya uygun olduğu, ileri sürülen nedenlerin 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 54. maddesine uymadığı, bu nedenle istemin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Karar düzeltme isteminin kabulü ile temyize konu İdare Mahkemesi kararının kısmen onanması, kısmen bozulması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü: Kararın düzeltilmesi dilekçesinde ileri sürülen nedenler, 2577 sayılı Kanun'un Geçici 8. maddesi uyarınca uygulanmasına devam edilen 3622 sayılı Kanun ile değişik 54. maddesi hükmüne uygun bulunduğundan, karar düzeltme isteminin kabulü ile Danıştay Onuncu Dairesinin 13/11/2019 tarih ve E:2019/6586, K:2019/7770 sayılı kararı kaldırılarak davalı idarenin temyiz istemi yeniden incelendi:

Temyiz istemine konu Mahkeme kararının, davacı ...'ün maddi tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmı dışında kalan kısımları yönünden incelenmesinde;

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın, davacı ...'ün maddi tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmı dışında kalan kısımları usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısımlarının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyiz istemine konu Mahkeme kararının, davacı ...'ün maddi tazminat isteminin kabulüne ilişkin kısmı yönünden incelenmesinde;

Destekten yoksun kalma tazminatının amacı; desteğini yitiren kimsenin, ölümünden önce bulunduğu sosyal ve ekonomik yaşam düzeyinin devamını sağlayacak yardımın karşılığı olan paranın ödettirilmesidir. Dolayısıyla, destekten yoksunluk zararı, ölüm olayı olmasaydı desteğin yapacağı varsayılan yardım tutarı geleceğe yönelik olarak belirlenmek suretiyle hesaplanmaktadır.

Eşin ölümü durumunda onun desteğinden yoksun kalan diğer eş yararına, kural olarak destekten yoksun kalınan süre ile sınırlı olarak hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesi gerekmektedir. Sağ kalan eşin yeniden evlenmesi durumunda da, ölen eşin desteğine olan ihtiyacı yeni evlilik ile sona ereceğinden, sağ kalan eş yararına sadece yeniden evlenme tarihine kadar olan süre ile sınırlı olarak hesaplanan destekten yoksun kalma tazminatına hükmedilmesi gerekmektedir.

Mahkeme kararına esas alınan 19/05/2015 tarihli hesap bilirkişi raporunda, davacı eş ...'ün %25 evlenme ihtimali olduğu kabul edilerek, muhtemel bakiye ömrünün tamamı için destekten yoksun kalma zararı hesaplanmışsa da; UYAP bilgi sisteminden ulaşılan nüfus kayıt örneği incelendiğinde, adı geçen davacının 15/03/2015 tarihinde yeniden evlendiği anlaşılmakta olup, evlenme tarihinden itibaren ölen eşin desteğine olan ihtiyacının sona erdiği açıktır.

Bu durumda; davacı ...'ün destekten yoksun kalma zararının, eşinin ölüm tarihinden yeniden evlendiği tarihe kadar olan dönemle sınırlı olarak hesaplanması gerektiğinden, Mahkeme kararının, davacı yararına hükmolunan maddi tazminata ilişkin kısmında bu yönüyle hukuka uyarlık görülmemiştir.