Danıştay 10. Daire E.2020/2553 K.2021/2447

Dava konusu istem: Davacı tarafından, İstanbul ili, Kadıköy ilçesi, ... Caddesi, … Sokak, No:… adresinde faaliyet gösteren "..." isimli işyerinde 22/02/2017 tarihinde yapılan denetim sonrasında, optisyen unvanını haiz olmadığı halde optisyenlik yaptığından bahisle, 64.332,00 TL idari para cezası verilmesi ile işyerinin kapatılmasına ilişkin … tarih ve ... sayılı Kaymakamlık Olur'unu içeren Kadıköy İlçe Sağlık Müdürlüğü'nün … tarih ve … sayılı işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: .... İdare Mahkemesince verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı kararla; davacıya ait işletmede 22/02/2017 tarihinde yapılan denetime göre, işletmede optik ürün satılmadığı hususunun açık ve net olduğu, optik nitelikte olmadığı, davalı idare denetim elamanlarınca tutulan tutanak ile ortaya konulan çerçeve satışının/boş çerçeve satışının internet üzerinden satışına/pazarlanmasına engel bir mevzuat hükmünün de bulunmadığı, aksesuar amaçlı kullanıma yönelik olarak yapılan boş çerçeve satışının optik kapsamında değerlendirilmesi suretiyle 5193 sayılı Kanun'un 6. ve 14. maddelerinin ihlal edildiğinden bahisle tesis edilen işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

Bölge İdare Mahkemesi kararının özeti: ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesince; dava konusu işlemin iptali yolunda verilen ilk derece mahkemesi kararına karşı yapılan istinaf başvurusunun reddine ilişkin ... Bölge İdare Mahkemesi ...

İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararının, Danıştay Onuncu Dairesinin 29/04/2019 tarih ve E:2019/5366, K:2019/3417 sayılı kararı ile, dava konusu işlemin idari para cezasına ilişkin kısmının bozulması, iş yerinin kapatılmasına ilişkin kısmının gerekçeli olarak onanması üzerine, bozma kararına uyularak bozulan idari para cezasına ilişkin kısım hakkında verilen kararla.

5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun hükümlerinden, mumaralı (mihraklı) gözlük camı ve gözlük çerçevesi satmak, gözlük montajı ve her türlü reçeteli lens satışı yapmak üzere optisyenlik mesleğini icra edebilmek için, optisyenlik alanında en az ön lisans seviyesinde meslekî eğitim ve öğretim veren yüksek okul mezunu olmak gerektiğinin, "gözlük çerçevelerinin" optisyenlik müesseselerinde, optisyenler tarafından satışının yapılacağının anlaşıldığı; anılan Kanun ile esas olarak fertlerin ve toplumun sağlığının korunmasının amaçlandığı,

göz sağlığını tehdit edecek cam, çerçeve gibi ürünlerin vatandaşlara satışının denetlenmesinin Sağlık Bakanlığının görevi olduğu, kullanılacak malzemenin hasta, uygulayıcı veya kullanıcının sağlığı ve güvenliği açısından tehlike oluşturmaması gerektiği; diğer taraftan, 07/06/2011 tarih ve 27957 sayılı Resmî Gazete'de yayımlanan Tıbbi Cihaz Yönetmeliği'nin, 3. maddesinin 1. fıkrasının (o) bendinde yer alan tıbbi cihaz tanımına göre, gözlük çerçevelerinin tıbbi cihaz olarak kabul edildiği;

anılan Yönetmeliğin 14. maddesi gereği Sağlık Bakanlığının, piyasa arz edilmiş olan tıbbi cihazların ve bu cihazların piyasa arzından sorumlu kişilerin kayıtlarını tutmak ve sağlık ve güvenliğin korunması ve/veya halk sağlığı gereklerinin gözetilmesi amacıyla, belirli bir tıbbi cihaz veya tıbbi cihaz grubunun piyasadan çekilmesi ya da piyasaya arzı ve hizmete sunulmasının yasaklanması, sınırlandırılması veya belirli şartlara tabi tutulması gerektiğinde gerekli önlemleri almakla görevli olduğu;

buna göre, aynı zamanda tıbbi cihaz olan gözlük çerçevelerinin herhangi bir aksesuar olarak kabulü ile sağlık otoritesi olan Sağlık Bakanlığının denetiminden uzak bir şekilde optik müessesesi olmayan yerlerde ve optisyenlik unvanını haiz olmayan kişilerce satışının yapılabileceğinin kabulünün halk sağlığı açısından tehdit oluşturacağı; optisyenlik unvanını haiz olmayan davacının, optik müessesesi olmayan (butik-konfeksiyon işlerinin yapıldığı) işyerinde, gözlük çerçevesi sattığının tüm dosya içeriği ile sabit olduğu;

buna göre, optisyen unvanını haiz olunmadığı halde Pati-Butik isimli işyerinde ve internet ortamında gözlük çerçevesi satışı yaptığı sabit olan davacıya, 5193 sayılı Optisyenlik Hakkında Kanun'un 14. maddesi uyarınca 64.332,00TL idari para cezası verilmesinde hukuka aykırılık bulunmadığı gerekçesiyle istinaf isteminin kısmen kabulü ile İdare Mahkemesi kararının idari para cezasına ilişkin kısmının kaldırılmasına, bu kısım yönünden davanın reddine karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENLERİN İDDİALARI

Davacı tarafından; Şirketlerine ait iş yerinde çeşitli kıyafet, saat ve aksesuar satılmakta olduğu, herhangi bir şekilde optik veya benzeri ürün satmadıkları, internet sitelerinde böyle bir ürünün yer almadığı, optik veya optisyenlik unvanı kullanmadığı, iyileştirici veya tedavi edici özelliği olmayan aksesuar olarak takılan gözlük çerçevelerinin satıldığı, davalı idarenin elinde optik ürün satışı yapıldığına dair herhangi bir delil olmadığı, fiil ve ceza arasında orantısızlık bulunduğu, dava konusu para cezasının hukuka aykırı olduğu, davanın reddi yolundaki Bölge İdare Mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

Davalı Kadıköy Kaymakamlığı tarafından; temyize konu Bölge İdare Mahkemesi kararı ile dava konusu işlemin iş yerinin kapatılmasına yönelik kısmı yönünden istinaf istemlerinin reddedildiği, kararın aleyhlerine olan bu kısmının hukuka aykırı olduğu, bu kısım yönünden temyiz isteminde bulundukları, dava konusu işlemin iş yerinin kapatılmasına ilişkin kısmında da hukuka aykırılık bulunmadığı, kararın bu yönden bozulması gerektiği ileri sürülmüştür.

TARAFLARIN SAVUNMALARI

Davalı idare tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmuştur. Davacı tarafından, savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Bölge İdare Mahkemesi kararının Dairemizce onanarak kesinleşen kısmına yönelik temyiz isteminin incelenmesine hukuken olanak bulunmadığından, davalı idarenin temyiz isteminin incelenmeksizin reddi gerektiği; kararın idari para cezası yönünden davanın reddine ilişkin kısmında ise hukuka aykırılık bulunmadığından davacının temyiz isteminin reddi ile Bölge İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, tetkik hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

Bölge idare mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Davalı idarenin temyiz isteminin incelenmesi;

"..." isimli işyerinde 22/02/2017 tarihinde yapılan denetim sonrasında, optisyen unvanını haiz olmadığı halde optisyenlik yaptığından bahisle, davacıya 64.332,00 TL idari para cezası verilmesi ve iş yerinin kapatılması yönündeki idari işlemin iptali istemiyle açılan davada, .... İdare Mahkemesince dava konusu işlemin iptali yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:...sayılı karara karşı yapılan istinaf başvurusunun reddi yolundaki ... Bölge İdare Mahkemesi ... İdare Dava Dairesinin ... tarih ve E:..., K:... kararının, iş yerinin kapatılmasına ilişkin kısmı, Danıştay Onuncu Dairesinin 29/04/2019 tarih ve E:2019/5366, K:2019/3417 sayılı kararı ile gerekçeli olarak onanarak kesinleşmiştir.

Davalı idare tarafından ise, onanarak kesinleşen bu kısım yönünden temyiz isteminde bulunulduğu görülmekte olup, Bölge İdare Mahkemesi kararının onanarak kesinleşen kısmına yönelik temyiz isteminin incelenmesine hukuken olanak bulunmamaktadır.

Davacının temyiz isteminin incelenmesi;

Temyizen incelenen Bölge İdare Mahkemesi kararı usul ve hukuka uygun olup, davacının temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.