Danıştay 10. Daire E.2020/343 K.2020/5433

Dava konusu istem: Davacı tarafından, İzmir Cumhuriyet Başsavcılığı Kabahatler Bürosunun … tarih ve Kabahat Defteri No:…, K:…. sayılı idari yaptırım kararı ile verilen 5.834.306,94 TL idari para cezasının tahsili amacıyla düzenlenen … tarih ve … sayılı ödeme emrinin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı dava konusu işlemin iptali yolundaki kararının Danıştay Onuncu Dairesinin 20/05/2019 tarih ve E:2016/1712, K:2019/4155 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozma kararına uyularak verilen … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacının vefat etmesi ve dava konusu ödeme emrine esas teşkil eden idari para cezasının, cezaların şahsiliği ilkesi gereği davacının mirasçılarından tahsil edilemeyecek olması dikkate alındığında, uyuşmazlığın yalnız öleni ilgilendiren bir dava niteliğinde bulunduğu gözetildiğinde, 2577 sayılı Kanun'un 26. maddesinin 2. fıkrası uyarınca dava dilekçesinin iptaline karar verilmesi gerektiği gerekçesiyle dava dilekçesinin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, idari yaptırım kararının şirket ile ilgili yapılan bir fiil sonucu şirket yetkililerine verilen para cezasını içerdiği, yaptırım kararının işlemsiz olarak kaldırılacağına ilişkin bildirimin bulunmadığı, 6183 sayılı Kanun'da adli ve idari para cezalarının amme borçlusunun ölümü halinde terkin edilip edilmeyeceği ile ilgili bir düzenlemenin yer almadığı, vefat olayından önce kesinleşen mahkeme kararlarının infazı gerektiğinden mirasçılardan bu alacakların takibine devam edileceği, idare mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve hukuka uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.