Danıştay 10. Daire E.2020/3497 K.2022/6220

İstemin_konusu

Davacılar tarafından, ...'un yüksek ateş şikayetiyle başvurduğu Gaziantep Çocuk Hastanesinde uygulanan enjeksiyon nedeniyle engelli hale geldiği iddiasıyla, davalı idarenin hizmet kusurundan kaynaklandığını ileri sürdükleri zararlarına karşılık toplam 40.000,00 TL maddi ve 30.000,00 TL manevi tazminatın ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda; davanın reddine yönelik kararın Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 07/06/2018 tarih ve E:2016/639, K:2018/5728 sayılı kararı ile maddi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının onanması, manevi tazminat isteminin reddine ilişkin kısmının bozulması üzerine, ...

İdare Mahkemesince bozulan kısım yönünden bozmaya uyularak verilen, manevi tazminat istemlerinin kabulü ile toplam 30.000,00 TL manevi tazminatın davalı idareye başvuru tarihi olan 17/05/2007 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte davalı idareden alınarak davacılara ödenmesi yolundaki … tarih ve E:…, K:… sayılı kararın, davalı idare tarafından temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, meydana gelen zararın hizmet kusurundan kaynaklanmadığı ve onamın yazılı olarak alınmasının gerekmediği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyize konu kararının düzeltilerek onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra, dosya tekemmül ettiğinden davalı idarenin yürütmenin durdurulması istemi hakkında ayrıca bir karar verilmeksizin işin gereği görüşüldü:

A) Temyiz İstemine Konu Kararın, Davacıların Manevi Tazminat İstemlerinin Kabulüne İlişkin Kısmının İncelenmesi;

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen kararın davacıların manevi tazminat istemlerinin kabulüne ilişkin kısmı usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bu kısmının bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.

Temyiz İstemine Konu Kararın, Hükmedilen Manevi Tazminata İdareye Başvuru Tarihinden İtibaren Faiz İşletilmesine İlişkin Kısmının İncelenmesi;

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun "Temyiz incelemesi üzerine verilecek kararlar" başlıklı 49. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendinde, temyiz incelemesi sonunda Danıştay'ın, kararda yeniden yargılama yapılmasına ihtiyaç duyulmayan maddi hatalar ile düzeltilmesi mümkün eksiklik veya yanlışlıklar varsa kararı düzelterek onayacağı hükme bağlanmıştır.

Dosyanın incelenmesinden; davacılar tarafından, davalı idarenin hizmet kusurundan kaynaklandığını ileri sürdükleri maddi ve manevi zararlarının ödenmesine karar verilmesi istemiyle işbu davanın açıldığı, ancak faiz isteminde bulunulmadığı görülmektedir.

Bu haliyle, bozmaya uyularak verilen davacıların manevi tazminat istemlerinin kabulüne yönelik kararda; davacılar lehine hükmolunan manevi tazminat miktarına, davacılar faiz talebinde bulunmadığından, taleple bağlılık ilkesi gereğince, davalı idareye başvuru tarihinden itibaren faiz işletilmesinde hukuki isabet bulunmadığı açıktır.

Bu nedenle, hüküm fıkrasında yer alan ''idareye başvuru tarihi olan 17/05/2017 tarihinden itibaren işletilecek yasal faiziyle birlikte'' ibaresi çıkartılarak Mahkeme kararının düzeltilmesi gerektiği sonucuna varılmıştır.