Danıştay 10. Daire E.2020/3832 K.2023/9227

İstemin_konusu

Davacı Üniversite tarafından, döner sermaye işletmesinin aylık gayrisafi hasılatından Hazineye aktarılan payın 01/01/2007 tarihinden itibaren %5'ten %1'e düşürülmesi istemiyle yaptığı başvurunun reddine ilişkin işlemin iptali yolunda verilen yargı kararı uyarınca, 01/01/2007 tarihinden itibaren Hazineye %1 oranından fazla yatırılan tutarların yasal faizi ile birlikte ödenmesi istemiyle yaptığı 14/01/2011 tarihli başvurunun reddine ilişkin ... tarih ve ... sayılı Maliye Bakanlığı Muhasebat Genel Müdürlüğü işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ...

İdare Mahkemesince. Danıştay Onuncu Dairesinin 20/03/2019 tarih ve E:2018/3595, K:2019/2253 sayılı kısmen onama, kısmen bozma kararının bozmaya ilişkin kısmına uyularak davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, takdir yetkisinin mutlak ve sınırsız olmadığı eşitlik ilkesinin ihlal edildiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ: ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür.

Anılan Kanun'un 50. maddesinin 4. fıkrasında, "Danıştayın bozma kararına uyulduğu takdirde, bu kararın temyiz incelemesi, bozma kararına uygunlukla sınırlı olarak yapılır." hükmü bulunmaktadır.

Dosyadaki belgeler ile temyiz dilekçesindeki iddiaların, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 50. maddesinin 4. fıkrası uyarınca bozma nedenlerine uygunlukla sınırlı olarak incelenmesinden, hukuka ve usule uygun olduğu anlaşılan temyize konu Mahkeme kararının bozulmasını gerektirecek yasal bir sebebin bulunmadığı sonucuna varılmıştır.