Danıştay 10. Daire E.2020/4117 K.2024/663

İstemlerin_konusu

Davacılar tarafından, ...’nun 11/02/2007 tarihinde Sağlık Bakanlığı Isparta Gülkent Devlet Hastanesinde yaptığı doğumda, davalı idare bünyesinde faaliyet gösteren hastane personelinin hatalı tıbbi uygulamaları nedeniyle çocukları ...’nun önce %98 oranında engelli olarak dünyaya geldiği ve sonrasında vefat ettiğinden bahisle uğradıkları ileri sürülen zararlara karşılık toplam 60.000.00 TL maddi ve 40.000.00 TL manevi tazminatın Merkez Bankasının kısa vadeli avanslara uyguladığı oranda işleyecek faiziyle birlikte ödenmesine karar verilmesi istemiyle açılan dava sonucunda;

davanın reddi yolunda verilen ilk kararın Danıştay (Kapatılan) Onbeşinci Dairesinin 16/05/2016 tarih ve E:2013/4543, K:2016/3590 sayılı kararı ile bozulması üzerine, Isparta İdare Mahkemesince, bozma kararına uyularak manevi tazminat istemleri yönünden davanın kabulü, maddi tazminat istemleri yönünden ise davanın reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın, taraflarca ve davalı idare yanında müdahil tarafından aleyhlerine olan kısımlarının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

TEMYİZ_EDENLERİN_İDDİALARI : Davacılar tarafından, olayda hizmet kusurunun bulunduğu, hükme esas alınan bilirkişi raporunun eksik ve hatalı olduğu; davalı idare tarafından, olayda hizmet kusurunun bulunmadığı, bu hususun olay kapsamında düzenlenen bilirkişi raporu ile sabit olduğu, hükmedilen tazminata işletilen yasal faizin başlangıç tarihinin hatalı olarak belirlediği; davalı idare yanında müdahil tarafından, hakkında açılan ceza davasında kusursuz olduğu gerekçesiyle beraat kararı verildiği, manevi tazminata hükmedilebilmesi için kasıt ve kusur unsurlarının bulunması gerektiği ileri sürülmektedir. TARAFLARIN_SAVUNMASI : Savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : ...

DÜŞÜNCESİ

Temyiz istemlerinin reddi ile usul ve yasaya uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçelerde ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.