Danıştay 10. Daire E.2020/4138 K.2020/6494

Dava konusu istem: Ankara ili, Yenimahalle ilçesi, … Mahallesi, … ada, … parselde bulunan taşınmazda yer alan düğün salonu ve restaurant olarak faaliyet gösteren işyerinin, işyeri açma ve çalışma ruhsatı olmadan faaliyet gösterdiğinden bahisle 1608 sayılı Kanun uyarınca …- TL para cezası verilmesine ve işyerinin ruhsat alınıncaya kadar faaliyetten men edilmesine ilişkin Yenimahalle Belediye Encümeninin … tarih ve … sayılı kararının iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti: ... İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı kararıyla; davacı şirkete verilmiş bulunan turizm işletme belgesinin 07/12/2004 tarihli ve 5272 sayılı Belediye Kanunu ile 22/02/2005 tarihli ve 5302 sayılı İl Özel İdaresi Kanununun yürürlüğe girdiği tarihten önce 24/12/1996 tarihinde düzenlendiği,

bu itibarla davacı şirkete ait işletmenin Turizm Tesislerinin Belgelendirilmesine ve Niteliklerine İlişkin Yönetmeliğin Geçici 6. maddesi kapsamında olup, belediyeden ayrıca işyeri açma ve çalışma ruhsatı alma yükümlülüğü bulunmadığı dikkate alındığında, dava konusu işlemin tesis edildiği tarihte geçerli olan turizm işletme belgesine istinaden faaliyet gösteren işletmenin, davalı Belediye tarafından verilmiş bir işyeri açma ve çalışma ruhsatı bulunmadığından bahisle tesis edilen dava konusu işlemde hukuka uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ EDENİN İDDİALARI

Davalı idare tarafından, kaçak ve ruhsatsız yapılar nedeniyle yıkım kararı bulunduğu, yıkım işlemine açılan davanın reddedildiği ileri sürülerek İdare Mahkemesi kararının temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.

KARŞI TARAFIN SAVUNMASI

Davacı tarafından savunma verilmemiştir.

DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra işin gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.