Danıştay 10. Daire E.2020/4533 K.2020/5062

Dava konusu istem: Davacı tarafından, 2828 sayılı Sosyal Hizmetler Kanunu'nun Ek-1. maddesinden yararlandırılarak iş imkanı sağlanması amacıyla hakkında form A belgesi düzenlenmesi istemiyle yapılan başvurunun reddine ilişkin … tarih ve … sayılı Afyonkarahisar Valiliği Aile ve Sosyal Politikalar İl Müdürlüğü işleminin iptali istenilmiştir.

İlk Derece Mahkemesi kararının özeti :.

İdare Mahkemesinin … tarih ve E:…, K:… sayılı davanın reddi yolundaki kararının Danıştay Onuncu Dairesinin 30/10/2019 tarih ve E:2016/35, K:2019/7266 sayılı kararı ile bozulması üzerine, bozma kararına uyularak verilen 12/02/2020 tarih ve E:2020/123, K:2020/111 sayılı kararıyla; davacı hakkındaki koruma kararının, reşit olmadan önce kaldırılmasına karar verilmişse de, Yargıtay tarafından bozulması nedeniyle bu kararın hukuk aleminde var olmadığı, bu nedenle 18 yaşını bitirinceye kadar koruma kararının geçerliliğini koruduğu,

reşit oluncaya kadar sosyal hizmet modellerinden fiilen yararlanmamış olmasının ise idarenin bakım ve gözetim yükümlülüğünü kaldırmayacağı ve davacının başvurusunun reddedilmesine gerekçe olamayacağı, bu durumun davacıya yükletilemeyeceği sonucuna varıldığından, dava konusu işlemde hukuka ve mevzuata uyarlık bulunmadığı gerekçesiyle dava konusu işlemin iptaline karar verilmiştir.

TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davalı idare tarafından, 23/06/2015 tarihli cevap dilekçesindeki hususları tekrarla idare mahkemesi kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.

KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davacı tarafından temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.

DANIŞTAY TETKİK HAKİMİ : …

DÜŞÜNCESİ

Temyiz isteminin reddi ile usul ve hukuka uygun olan İdare Mahkemesi kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.

TÜRK MİLLETİ ADINA

Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:

HUKUKİ DEĞERLENDİRME

İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.