KÜNYE
Danıştay 10. Daire Başkanlığı 2020/6276 E., 2022/3627 K.·T.C. Danıştay Onuncu Daire
- Karar tarihi
- 28 Haziran 2022
- Esas No
- 2020/6276
- Karar No
- 2022/3627
- Temyiz eden (davacı)
- ...
- Vekili
- Av. ...
- Karşı taraf (davalı)
- ... Genel Müdürlüğü
- Vekili
- ...
- Müdahil (davalı yanında)
- ... Fabrikası A.Ş.
- Vekili
- Av. ...
Karar Metni
302 kelime·2 dk okuma·4 bölüm
İstemin_konusu
Kütahya ili, Merkez ilçesi, ... Mahallesi'nde bulunan ... pafta, ... ada, ... parsel sayılı taşınmazın, ... Şeker Fabrikaları A.Ş. adına olan mülkiyet kaydının, tashihen tescil suretiyle ... Şeker Fabrikası A.Ş. adına değiştirilmesine ilişkin Kütahya Tapu Sicil Müdürlüğünün ... tarihli ve ... yevmiye numaralı işleminin iptali istemiyle açılan dava sonucunda, ... İdare Mahkemesince, Danıştay Onuncu Dairesinin 04/04/2017 tarih ve E:2016/995, K:2017/1855 sayılı bozma kararına uyularak davanın süre aşımı nedeniyle reddi yolunda verilen ... tarih ve E:..., K:... sayılı kararın temyizen incelenerek bozulması istenilmektedir.
TEMYİZ_EDENİN_İDDİALARI : Davacı tarafından, davanın yasal süresinde açıldığı, tapunun devrine ilişkin işlemin usul ve hukuka aykırı olduğu, bu nedenle mahkeme kararının bozulması gerektiği ileri sürülmektedir.
KARŞI_TARAFIN_SAVUNMASI : Davalı idare ve müdahil tarafından, davacının temyiz isteminin reddi gerektiği savunulmaktadır.
DANIŞTAY TETKİK HÂKİMİ : ...
DÜŞÜNCESİ
Temyiz isteminin reddi ile usul ve yasaya uygun olan Mahkeme kararının onanması gerektiği düşünülmektedir.
TÜRK MİLLETİ ADINA
Karar veren Danıştay Onuncu Dairesince, Tetkik Hâkiminin açıklamaları dinlendikten ve dosyadaki belgeler incelendikten sonra gereği görüşüldü:
HUKUKİ DEĞERLENDİRME
İdare ve vergi mahkemelerinin nihai kararlarının temyizen bozulması, 2577 sayılı İdari Yargılama Usulü Kanunu'nun 49. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar usul ve hukuka uygun olup, dilekçede ileri sürülen temyiz nedenleri kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir.
Danıştay 10. Daire, E. 2020/6276, K. 2022/3627, 28 Haziran 2022 tarihli karar · Kaynak: Danıştay Karar Arama